پنجشنبه،  ١١ آبان ۱۳۸٥ -  ٢  نوامبر  ۲۰۰٦

    کارگر کمونيست  ٤٥

               اى ميل:  kargar_komonist@yahoo.com

     سايت:  www.wpiran.org/kk-index.htm

مصاحبه با منوچهر مهدوي تبار از كارگران سنديكاي شركت واحد

منوچهر مهدوي تبار كارگر با سابقه شركت واحد و چهره محبوب و شناخته شده اي در ميان كارگران است. او از فعالين سنديكاي اين شركت است و سمت منشي را در آن بعهده دارد

كارگر كمونيست: شما به عنوان يك كارگر شركت واحد اگر ممكن است تصويري از شرايط كار و زندگي كارگران شركت واحد بدهيد ؟ كارگران شركت واحد با چه مشكلات معيني روبرو هستند ؟

منوچهر مهدوي تبار: كارگران شركت واحد از اقشار محروم جامعه هستند. كارگران شركت واحد عليرغم زحمات زياد و طاقت فرسا اكثرا مستاجر و در اطراف تهران زندگي ميكنند و ميتوان گفت ٨٠ درصد آنها مستاجر هستند و بيشتر حقوقشان صرف اجاره منزل ميشود. شرايط كار دشوار است. من خودم ١٦ سال در شركت كار كردم و فشار كار بسيار بالاست. ساعت كار بطور رسمي ٨ ساعت است و هستند كسانيكه ١٢ ساعت كار ميكنند. در آن وضع تهران كه ترافيك بالاست. مثلا ماشين هاي ايكاروس ساخت مجارستان است. در مجارستان پنكه ضعيفي گذاشته بودند. ولي وقتي اين پنكه خراب ميشد آنرا درست نميكردند . من خودم چند بار معترض شدم ولي كاري نكردند. بطوريكه در گرماي تابستان بعضا گرما به بالاي ٦٠ درجه ميرسيد. دستمزد ها بسيار ناچيز است. سطح آن نسبت به مخارج بسيار اندك است. بطور مثال يك راننده نميتواند بچه اش را به تحصيل عاليه بفرستد. نميتواند بچه اش را به سفر ببرد. اگر هزار سال كار كند نميتواند براي خودش يك منزل تهيه كند. هنوز مستاجر است. بطور مثال من با ١٦ سال كار با اضافه كاري حدود ٢٥٠ هزار تومان دريافت ميكردم. ايمني كار بسيار پايين است. راننده بايد يك كلاه ايمني بگذارد سرش كه اگر زدنش آسيب نبيند. همه فشار ها چه فرهنگي و چه اقتصادي روي سر كارگر است. در يك كلام بايد بگويم كه شرايط كار كارگران شركت واحد مانند كساني ا ست كه در اردوگاه هاي كار اجباري به كار مشغولند. با فشار از بالا زحمات آنها مضاعف مي باشد و تمام فشار هاي روحي و رواني از ناحيه ي دولت و كارفرما براي قشر زحمت كش و فقير روز به روز افزايش پيدا ميكند.
بطور كلي بايد بگويم كه كارگران در ايران يكي از فقيرترين اقشار جامعه ميباشند.و هميشه سعي بر اين بوده كه با گرسنه نگاه داشتن كارگران و خانواده ي آنان٬ كارگران را مطيع و سر به زير نگاه دارند و امكان ترقي را از آنها و خانواده شان سلب كنند.

كارگر كمونيست: نزديك به 1 سال و نيم از اعتراض و مبارزه ي كارگران شركت واحد ميگذرد..شما به عنوان يكي از فعالين سنديكاي واحد و چهره ي محبوب در ميان كارگران و نيز به عنوان كسي كه خودتان درگير لحظات اعتراض و سازماندهي آن در ميان كارگران شركت واحد بوده ايد اگر ممكن است از چگونگي شروع اين اعتراض و خواست هاي كارگران براي ما بگوييد.

منوچهر مهدوي تبار: از قبل از انقلاب در رژيم شاهنشاهي با تلاش و مبارزات كارگران، سنديكاها كم و بيش تشكيل شده و فعال .بوده اند. شركت واحد داراي چند سنديكا بود از قبيل سنديكاي رانندگان- سنديكاي كارگران تعميركار- سنديكاي بليط فروشان كه همگي به ثبت رسيده بودند..بعد از انقلاب با وجود نعره هاي گوش خراش جمهوري اسلامي به دفاع از محرومان٬ اين سنديكاها با فشارهاي عديده اي تعطيل و شوراهاي اسلامي كار را كه افراد انتصابي كارفرما و دولت بودند جايگزين آنها كردند. در حالي كه توليد كنند گان و سرمايه داران داراي همه نوع سنديكا - اتحاديه و مجامع مختلف خود هستند٬ اما تشكل ها و سنديكاهاي كارگران تعطيل شد بدون اينكه در هيچ محكمه اي رسما حكم انحلال داشته باشد. بدين سبب كارگران دلسوز و فعال كه آنها را هيئت موسسان ميناميم با زحمات زياد و مبارزات گوناگون با نمايند گان دولت- شوراهاي اسلامي- كارفرما و سرمايه داران سعي بر بازگشايي سنديكا داشتند. هيات موسس سنديكاي شركت واحد از جمله آقايان منصور اسانلو - ابراهيم مددي- عليزاد حسيني- عبدالرضا ترازي بودند. اينها با دعوت از كارگران دست به كار تشكيل سنديكا شدند و در عرض مدت كوتاهي ٬ حدود هزار و دويست نفر عضويت سنديكا را پذيرفتند و در اجتماع سال هشتاد و چهار بيش از ٢ هزار نفر شركت كردند و در راي گيري براي انتخاب هيئت مديره بيش از ٨ هزار كارگر شركت داشتند. در نتيجه اين انتخابات آقايان منصور اسانلو رئيس هيئت مديره و آقاي ابراهيم مددي نايب رئيس و عليزاد حسيني- آقاي ترازي - ناصر غلامي- داوود رضوي- حسين شهسواري- سعيد ترابيان- يعقوب سليمي بعنوان اعضاي هيات مديره انتخاب شدند كه با فداكاري زياد سنديكا را شكل دادند. و من هم به عنوان منشي و عضو فعال در جريانات شركت داشتم. خواست هاي كارگران عضو سنديكا از ابتدا انحلال شوراهاي كار اسلامي بود كه ليست آن را بيش از ١٥ هزار نفر از كارگران امضا كرده بودند. تمام كارگران شركت واحد سنديكا را به عنوان نماينده ي واقعي كارگران ميدانستند..خواست كارگران آزادي تشكل هاي مستقل كارگري و بر پايي مجامع عمومي بوده و ميباشد.

كارگر كمونيست: از يك سال و نيم اعتراض و مبارزه ي كارگران شركت واحد و به عنوان يك خاطره، لحظات فراموش نشدني اين حركت اعتراضي كدامند؟

منوچهر مهدوي تبار: زيباترين و به ياد ماندني ترين لحظات زمان راي گيري بود كه عليرغم فشار دولت و نيروي انتظامي و وزارت اطلاعات و بسيج و خلاصه عليرغم تمام تلاش دولت براي جلوگيري از انجام راي گيري٬ كارگران در مدت بيست و چهار ساعت شبانه روز به محل راي گيري واقع در ميدان حسن آباد كوچه ي خيام كه محل سنديكاي خبازان بود٬ آمدند و در انتخابات شركت كردند. اما ناراحت كننده ترين لحظات حمله چماق داران و چاقو كشان در حمايت پليس به سنديكا بود كه با شكستن در داخل شدند و چند نفري كه در آنجا بودند را مورد ضرب و شتم قرار دادند و زبان آقاي اسانلو را بريدند و به قصد كشت او را زدند ..سنديكا را غارت كردند ..بودجه اي كه در صندوق بود را ربودند و هر آنچه كه در سنديكا بود را خرد و نابود كردند..چماق داران به وسيله ي دوازده اتوبوس و در حمايت پليس به آنجا آمده بودند و پليس منصور اسانلو را به جاي اينكه به بيمارستان ببرد به كلانتري برده بود كه با زبان بريده بازجويي شود.

كارگر كمونيست: اين حركت اعتراضي فكر ميكنيد چه تجربيات ارزنده اي داشته است؟

منوچهر مهدوي تبار: اين حركت اعتراضي ثابت كرده است كه كارگران اگر اتحاد داشته باشند هيچ قدرتي نميتواند در مقابل آنها ايستادگي كند .اكنون به ظاهر سنديكا سركوب شده ولي واقعيت اين است كه كارگران پيروز شدند.از سوي اي.ال.او به رسميت شناخته شده و مجامع بين المللي اين سنديكا را نماينده ي واقعي كارگران ميدانند. سنديكاي شركت واحد همچنين به عضويت كنفدراسيون اتحاديه هاي آزاد كارگري جهان و فدراسيون جهاني كارگران حمل و نقل ترابري جهان در آمده است. تنها و بزرگترين ضعف سنديكا فقز مالي اعضا ميباشد كه دشمنان سنديكاي كارگري در ايران فشار را از اين ناحيه به سنديكا وارد كرده اند..جمهوري اسلامي سعي كرده است از طريق اخراج و ندادن حق و حقوق قانوني و رسيدگي نكردن به شكايات و زنداني كردن و نيز با فشار يگان ويژه ي پليس٬ ما را تحت فشار بگذارند..و از طرف ديگر با دادن حقوق بيشتر به شاغلين در ميان كارگران تفرقه ايجاد كنند و به تقاضاي تعداد زيادي از كارگران رسيدگي نكنند. همچنين كارگران را به طور قراردادي استخدام ميكنند و شوراي اسلامي در همدستي يا حراست به طور ريا كارانه اي ميكوشند به خواسته هاي بخشي از كارگران ظاهرا توجه نمايند و صف متحد كارگران را متفرق كنند.

كارگر كمونيست: نقطه ضعف هاي اين جركت كدامند؟
منوچهر مهدوي تبار: واقعيت اينست كه ما بايد بيشتر به نيروي خودمان متكي باشيم. يك عامل مهمي كه ميتوانست به اعتراض ما قدرت دهد در صحنه نگاهداشتن توده كارگران شركت واحد از طريق مطلع نگاهداشتن آنها و گرفتن نظراتشان بود. مثلا در اجتماع ٥٠٠٠ نفره اي كه در بهمن ما در منطقه ٦ داشتيم ميبايست نظر كارگران را براي ختم اعتصاب ميپرسيديم. موضوع ديگر اينكه بايد خانواده هاي خود را وسيعتر در اين اعتراضات دخيل ميكرديم. من فكر ميكنم اين دو جنبه مهمترين نقطه ضعف ما در طول حركتمان بود. اما يك مشكل اساسي ما همانطور كه اشاره كردم مشكل ماليست. اكنون اعضا ي اخراج شده ي سنديكا از نظر مالي در مضيقه و فشار زياد ميباشند و تداوم اين اعتراض و مبارزه در گرو حل اين مشكل ميباشد. اگر اين مشكل با همبستگي كارگري مرتفع شود، طبعا سنديكاي شركت واحد با نيروي مضاعفي به مبارزه و اعتراض خود ادامه خواهد داد و قطعا با دست آوردهاي بيشتري مواجه خواهيم شد. بطور واقعي در همين مدت نيز اگر حمايت هاي جهاني و ارگان هاي فعال در امور كارگري نبود٬ اكنون ما اينجا قرار نداشتيم و رهبران اعتراضي ما هنوز در زندان بودند..اين حمايت مجامع بين المللي و ارگان هاي فعال حامي بوده است كه ما را براي چندمين بار از زندان آزاد كرد.اين را هم بگويم كه ما حمايت هاي خوبي از سوي تشكلها و فعالين كارگري در ايران داشتيم. از جمله "كميته پيگيري ايجاد تشكلهاي كارگري"، انجمن كارگران برق و فلزكار كرمانشاه. كارگران نساجي شاهو، كارگران نساجي كردستان٬ فعالين سايت شورا از جمله دوست ما آقاي جعفر عظيم زاده كمك هاي شاياني به ما كردند و ما را مورد حمايت قرار دادند. از اينرو من اينجا از تمام كارگران و انسانهاي آزاديخواه چه در سطح ايران و چه در سطح جهاني كه ما را در اين مبارزه مورد پشتيباني خود قرار دادند و از جمله از شما و تلويزيون انترناسيونال و تمامي جريانات و مطبوعاتي كه صداي اعتراض ما را وسيعا منعكس كردند و ما را در امر مبارزه براي رسيدن به حقوقمان ياري كردند٬ از طرف خودم و تمامي دوستانم تشكر ميكنم و دستتان را ميفشارم . هرچند تا زماني كه جمهوري اسلامي بر اريكه ي قدرت باشد رسيدن به حقوق واقعي مان ميسر نخواهد شد