کارگر کمونيست

 شماره ۴ -  بهمن ۱۳۸۲،  فوريه ٢٠٠۴
Email:  kargar_komonist@yahoo.com
Fax:  001 309 404 1794
 
 
اتحاديه بيکاران عراق
 و نقش آن در شکل دادن به محيط سياسى عراق
عصام شکرى
 

اتحاديه بيکاران عراق يک تشکل اعتراضى کارگران بيکار عراق است که مدت کوتاهى بعد از سرنگونى رژيم بعث عراق در اول ماه مه ٢٠٠٣، توسط کارگران و فعالين سياسى بنيان نهاده شد.

اتحاديه توسط ٢٠ نفر از کارگران انقلابى بيکار شده در يک تجمع در ساختمان متروکه و به غارت برده شده "فدراسيون سراسرى اتحاديه هاى کارگراى عراق" که يک تشکل بدنام بعثى بود، تأسيس گرديد. در يک پروسه دمکراتيک، کميته رهبرى انتخاب شد و آن کميته هم، بنوبه خود قاسم هادى را به رهبرى برگزيد. کميته بلافاصله مطالبات بيکاران و مرامنامه اتحاديه را در دستور کار خود قرار داد.

اتحاديه بيکاران از آن زمان، درگير مجموعه اى از مبارزات ميليونها زن و مرد بيکار شده اى است که خود را وسط هرج و مرج و انهدام بى سابقه و هولناکى که ماشين جنگى آمريکا برايشان به ارمغان آورده، يافته اند. مطالباتش "کار يا بيمه بيکارى همگانى" بود. در تمامى اين مبارزات، اتحاديه بيکاران بعنوان يک نمونه مدنيت جامعه عراق، بعنوان يک تشکل مترقى، متمدن، منضبط و همچنين مبارز و معترض ظاهر شده است. بعد از سالها محاصره اقتصادى نابود کننده عراق توسط آمريکا، سالهاى متمادى سرکوب و استبداد حکومت بعث و بالاخره جنگ و بمباران نفرت انگيز توسط نيروهاى آمريکايى، هر نوع مبارزه و تلاشى، حتى زنده ماندن صرف به نظر نابود شده مى آمد. تشکيل اتحاديه بيکاران ضرورتى حياتى بود براى مقابله با بيکارى و گرسنگى که در سطح ميليونى دامنگير مردم شده است.

با اينکه مبارزات اتحاديه بيکاران حول مطالبه بيمه بيکارى براى کليه کارگران در عراق مى چرخيد، اما به آن محدود نبود. در دور اول اعتراضات که توسط اعضا سازماندهى ميشد، اتحاديه خواستار کار و تأمين امرار معاش براى کارگران بود. بعدها مطالبات با تمرکز بر موارد مشخص تر تند و تيزتر شد. حداقل ١٠٠ دلار آمريکائى بعنوان مزاياى ماهانه به هر بيکار در سراسر عراق مطالبه شد و همچنين خواست کنترل بيکارى توسط اتحاديه به مسئولين آمريکائى (اداره موقت ائتلاف) ابلاغ شد.

اتحاديه بيکاران عراق ١٣ تظاهرات در بغداد و ٧ تا در شهرهاى ديگر عراق همراه با تحصنهائى در بغداد، کرکوک و ناصريه که اولين آنها ٤٥ روز به درازا کشيد، سازمان داده است. اتحاديه بيکاران همچنين ٣ بار با "اداره موقت ائتلاف" (مأمورين غيرنظامى آمريکا) وارد مذاکره شده و بالاخره بعد از اينکه به اين نتيجه رسيد که طرف آمريکائيها براى دست يافتن اتحاديه به هيچکدام از مطالباتش جدى نيست، تصميم گرفت که از اينگونه مذاکرات کنار بکشد. بعد از فشارهاى مداوم، وزارت کار مجلس حاکم براى برطرف کردن بحران بيکارى، خواست که با اتحاديه به يک راه حل مشترک دست يابد.

اتحاديه بيکاران اما خود را تشکلى نمى داند که انگيزه اش صرفا مسائل اقتصادى است. با دخالت مداومش در مسائل سياسى و تحليلهايش از اوضاع که بر مبناى يک پلاتفرم کارگرى استوار است، نقش مهمى در فضاى سياسى عراق بازى کرد. اتحاديه بيکاران بخشى از يک جنبش اجتماعى بزرگتر است که براى براى دفاع از مدنيت جامعه عراق در مقابل عشيره گرى و قومپرستى و ارتجاع اسلامى ايستاده است. بعد از چند اعتراض اوليه اى که اتحاديه سازمان داد، مردم عراق مستقيم و يا غيرمستقيم، شروع کردند درباره اتحاديه و انگيزه "عادلانه" آن حرف زدن. اتحاديه بعنوان يک نيروى برابرى طلب و راديکال اجتماعى نه تنها مخالف حضور آمريکا و مرتجعين "شوراى حکومتى" آن است، بلکه در برابر "سناريوى سياه"ى که اسلام سياسى و ديگر فاشيستها و ناسيوناليستهاى کثيف خوابش را براى عراق ديده بودند، نيز مقاومت مى کند.

رسانه هاى محلى و بين المللى با گزارشهاى مفصل و با سمپاتى زيادى شروع به برجسته کردن نقش اتحاديه در مبارزاتش کردند. بجاى حرف زدن درباره مراسمها و مانور هاى مرتجعين اسلامى، شروع به تهيه گزارش درباره فقر و چپاول ثروتهاى عراق توسط آمريکا و متحدينش کردند. بجاى حرف زدن درباره اختلافات شيعه و سنى، شروع به حرف زدن درباره تهيدستى کارگران عراق کردند. بجاى بحث درباره قد علم کردن کدورتهاى نژادى و فاشيستى که توسط جريانات قومپرست کردى و ترکمن و گروه "مقتدا صدر" (از نياکان بعث)، به آن دامن زده و حمايت مى شد، از سر برآوردن راديکاليسم و سکولاريسم در عراق، گزارش تهيه کردند.

زنان و مردان خبرنگار از سراسر جهان با سرنيزه و لوله هاى تفنگهاى سربازان آمريکائى نشانه رفته بر سينه هايشان در خط مقدم تظاهراتهاى بيکاران در اسفالتهاى داغ بغداد با لبان خشک و بى آبشان در مبارزاتمان شرکت مى کردند. و اعضاى اتحاديه بيکاران عراق را، قهرمانان و ناجيان عراق مى خواندند.

سازمان هاى جهانى حمايت ها و نمايندگانشان را مى فرستادند تا به مبارزاتمان بپيوندند. صدها نامه و مقاله حمايتى در دفاع از کارگران عراقى از سراسر جهان نوشته شد. "شوراى حکومتى" بعد از هفته ها بى توجهى، مجبور شد که به وضع وخيم بيکارى اعتراف کند و سراسيمه به فکر يافتن راه حلى براى آن بود. حداقل به ظاهر نشان مى دادند که از هر طرف زير فشار کارگران هستند. تمام سيماى عراق به طرز شگفت انگيزى تغيير کرد.

امروزه اتحاديه بيکاران ٢٥٠ هزار عضو در سراسر عراق در صفوف خود دارد. با يک آهنگ سر بفلک کشيده ٧٠ درصد بيکارى، نقش اتحاديه بيکاران بسيار حياتى تر از قبل به نظر مى آيد. اخيرا دهها تظاهرات در بغداد و شهرهاى ديگر عراق براه افتاده اند و دهها نفر توسط تيراندازى نيروهاى آمريکا و همپيمانان آنها، اسلاميستها و پليس عراق جان خود را از دست داده اند. اتحاديه بيکاران بايد اين تظاهراتها را رهبرى کند و به سمت دست يافتن به مطالباتشان هدايت کند. اتحاديه امروزه به تاکتيکها و استراتژى ديگرى احتياج دارد تا بتواند هزاران تن از اعضايش را دوباره به خيابانها بکشاند. بدون مسدود کردن خيابانهاى بغداد توسط هزاران نفر و اختلال ايجاد کردن در برنامه هاى ارتجاعى شوراى حکومتى در تبديل کردن عراق به سکوى پرتاب براى تروريسم اسلاميستها عليه کارگران و زنان، و بدون فشار آوردن به نيروهاى آمريکايى در به مورد توجه قرار دادن جدى خواست سياسى مردم عراق، و در نتيجه ترک کردن عراق، اتحاديه يک فرصت تاريخى را از دست خواهد داد.

بدون يک نقشه عمل قوى، کار بورژوازى مرتجع، بر "روال معمول" خواهد بود. و زندگى براى توده مردم عراق رقت بارتر و غيرقابل تحملتر خواهد بود. با انتظار انتصاب دولت جديد در ژوئن ٢٠٠٤، عراق توسط آمريکا و متحدين اسلامى و قوم پرستش به لبه پرتگاه هل داده خواهد شد. اتحاديه بيکاران بايد با به ميدان آوردن مردم نقشش را بازى کند. بدون اتحاديه بيکاران، همراه با حزب سياسى کارگران، حزب کمونيست کارگرى عراق، شبح "سناريوى سياه" آمريکا و متحدين محلى اش براى يک دوره نامشخص، بالاى سر زندگى و سرنوشت ميليونها عراقى در پرواز مى ماند. بيائيد دست در دست هم اين سناريو سياه را تغيير دهيم. بيائيد براى موفقيت، آزادى و برابرى همه محروم عراق دست بکار شويم.

٭ عصام شکرى هماهنگ کننده روابط بين المللى اتحاديه بيکاران عراق و عضو کميته مرکزى حزب کمونيست کارگرى عراق است.