کارگر کمونيست

 شماره ۵ -  ارديبهشت ۱۳۸۳،  آوريل ٢٠٠۴
Email:  kargar_komonist@yahoo.com
Fax:  001 309 404 1794
 
 
هشدار به کارگران و کارمندان صنعت نفت!
محمد مزرعه کار
  با سلام به کارکنان صنعت نفت!

اخيرا يکبار ديگر از خبر بيکار کردن تدريجى ١٠٥ هزار از کارکنان صنعت مطلع شدم. رژيم اسلامى چون از رو در روئى مستقيم براى اخراج کارکنان نفت وحشت دارد، قصد دارد به شيوه اى خزنده، تدريجى و با نقشه اى پنهانى در يک تعرض مرحله بندى شده هستى، زندگى و خانواده کارکنان زحمتکش نفت را نابود سازد. کارگران و کارمندان نفت در مقابل اين توطئه شوم و ضد انسانى بايد گوش بزنگ باشند. براى لغو و عدم اجراى اين تصميم ضد انسانى و ضد کارگرى رژيم، کارگران نفت همراه با کارکنان گاز، پتروشيمى و اکتشافات و حفاريها و بنادر بارگيرى و صدور نفت بايد آمادگى لازم را داشته باشند. بايد متحد شوند تا بتوانند يک سيلى محکم بر سر و صورت سران منفور رژيم اسلامى خامنه اى رفسنجانى خاتمى بنوازند. من در حدود ٣ ماه پيش در مصاحبه اى با نشريه کارگر کمونيست شماره ٤ در مورد اين طرح ننگين جمهورى اسلامى مبنى بر خصوصى سازيها و اخراج و بيکارسازى ١٠٠ هزار تن از صنايع نفت سخن گفتم. اين خبر در واقع همان طرح قبلى است.

اين حکومت تروريستى اسلامى قصد دارد که با ايجاد تفرقه و جدائى بين کارکنان نفت طرح شوم و خانمان برانداز ضد کارگرى اش را دوباره پيگيرى کند. جمهورى اسلامى هوس کرده است که با آتش نفتگران صنعت نفت بازى کند. بعد از روى کار آمدن دولت خاتمى و فريب دادن مردم با وعده "اصلاحات" وزارت نفت دوباره ميخواهد که براى پياده کردن طرح بازخريد کارکنان با سابقه و با تجربه و بيکار سازى و اخراج وسيع تحت عنوان خصوصى سازى به جلو صحنه بيايد. اما تجربيات گرانبهاى نسل ها، مبارزات سه ده اخير و اعتصابات کارگران و کارمندان، تجربه کميته هاى اعتصاب، تشکيل مجامع عمومى، شواراهاى کارگرى کارمندى و خصوصا اعتصابات تاريخى و باشکوه انقلاب ٥٧، باعث ترس و لرز مقامات ضد کارگر وزارت نفت شده است و هربار با عذرخواهى و زبونى هر چه تمامتر طرح را پس گرفته و اجراى آنرا موقتا تعطيل اعلام کرده اند.

اين درست است که اين حکومت ضد کارگر بعد از به قدرت رسيدن، به بهانه جنگ ايران و عراق تشکلات شورائى کارکنان نفت را منحل کرد، با دستگيرى، شکنجه و اعدام رهبران کمونيست و راديکال صنايع نفت جنوب، با غير قانونى اعلام کردن ايجاد هرگونه تشکل و ارگان مبارزاتى کارگران، توانست مبارزات کارگران و کارمندان نفت را به مدت ٢٥ سال سرکوب کند و به عقب براند. اما امروز دوره عوض شده است. از يک طرف رژيم اسلامى در منگنه فشار عظيم اجتماعى قرار دارد و از طرف ديگر تمام سرکوبها و حق کشى هاى دوران ٢٥ سال سياه جمهورى اسلامى با تجربه مبارزات و رشد آگاهى طبقاتى کارکنان نفت عجين شده اند. رژيم در موقعيت تعرض قرار ندارد بلکه اين کارگران و مردم آزاديخواه جامعه هستند که امکان پيشروى و تعرض دارند. بهمين دليل بايد نفتگران خود را براى يک تعرض همگانى همراه با مبارزات کارگران ديگر صنايع کليدى، و اعتراضات دانشجويان، زنان و معلمان آماده کنند.

توازن قوا امروز در جامعه بنفع کارگران و ديگر اقشار زحمتکش است. با يک نيروى متحد و متشکل و با اعتصابات و مبارزات سراسرى ميتوان پوزه سران جمهورى اسلامى يعنى خامنه اى، رفسنجانى و خاتمى را به خاک ماليد. سران رژيم اسلامى خود ميدانند که نسل ٥٧ از کارکنان نفت را نميتوانند دست کم بگيرند، نسلى از کارکنان مبارز و سرسخت که از کوره مبارزات و اعتصابات دوران حکومت نظامى شاه، دوران يورش ارتش شاه به پالايشگاههاى آبادان، اصفهان، شيراز، تبريز و تهران، دوران جنگ و گريز کارکنان متحد و متشکل نفت، دوران حمله هاى شبانه به رهبران کمونيست اعتصابات کارگرى در صنايع نفت بيرون آمده اند. اين تجربه گرانبهاى نيرومندترين، موثرترين و قاطع ترين بخش طبقه کارگر فراموش نشدنى است. اين تجارب را به کارگران جوانتر بايد منتقل کرد. بدلايل وجود اين تجارب و نقش عظيمى که کارگر نفت در جريان انقلاب ٥٧ ايفا کرد، امروز نيز مردم ايران در اين لحظات حساس تاريخى از کارکنان نفت همان انتظار و ايفاى نقشى در ذهنشان بقش بسته است که در ٥٧ انجام دادند.

در شرايط کنونى نيز جمهورى اسلامى ميخواهد بار سنگين کمبود بودجه و بحران اقتصادى اش را با بيکار سازى تدريجى و مرحله بندى شده روى سر کارگران و کارمندان و خانواده هايشان خراب کند. کارکنان نفت بايد فکر چاره اى باشند و درک کنند که چگونه که يکبار براى هميشه با يک تعرض محکم جواب اين جانوران اسلامى را بدهند. اکنون جمهورى اسلامى با فشار جنبش انقلابى سرنگونى طلب روبرو است و بدون شک تعرض اعتصاباتى کارکنان نفت با حمايت جدى ديگر بخشهاى طبقه کارگر و همچنين پشتيبانى زنان، جوانان، معلمان، پرستاران و دانشجويان روبرو خواهد شد.

چه بايد کرد؟

کارگران و کارمندان صنايع نفت، در پالايشگاهها، مجتمع هاى پتروشيمى و گاز، اکتشافات و حفاريها، بنادر بارگيرى نفت و کارگوها در بخشهاى مختلف لازم است کميته اعتصاب تشکيل دهند و مطالبات و خواستهاى همه کارکنان و همه طبقه کارگر را يکى کنند. بايد بطور ساده مجمع عمومى را فراخوان دهند، بايد نقشه هايشان را براى تضمين امنيت شغلى، حق اعتصاب و حق تشکل، افزايش دستمزد با صداى بلند و در قطعنامه هاى روشن اعلام کنند. بايد "٣٠ ساعت کار در هفته"، "حق تشکل و اعتصاب"، "دفاع از برابرى کامل زنان و مردان"، "دفاع از حقوق کودکان"، و "ممنوعيت اخراج و بيکارى" را اعلام کنند.

بايد گرايش سوسياليستى طبقه کارگر ايران در صنايع نفت، گاز، پتروشيمى، صنايع ذوب آهن، ماشين سازيها، لوله سازيها، ايران ناسيونال، مس سرچشمه، و ديگر کارخانجات ديگر پرچم "يک دنياى بهتر" حزب کمونيست کارگرى را بلند کنند. طبقه کارگر بايد با بلند کردن پرچم سوسياليسم، بعنوان ستون انقلاب عليه نظم موجود و در پيشاپيش اعتراضات آزاديخواهانه جنبشهاى زنان، جوانان و معلمان با براى تغيير بنيادى در جامعه قد علم کند.

هدف مبارزات کارکنان نفت و کل طبقه کارگر ايران بايد رسيدن به يک جامعه آزاد و برابر باشد، جامعه اى که داشتن يک زندگى انسانى و مرفه تضمين شده باشد. حتى براى يک امنيت شغلى بادوام و لغو همه جانبه طرح اخراج و بيکارسازى در صنايع نفت راهى بجز اتحاد و تشکل و ارتباط ارگانيک و نزديک با حزب کمونيست کارگرى ايران وجود ندارد. براى پيشبرد امر مبارزه طبقه کارگر ايران تقويت و پيوستن به حزب کمونيست کارگرى ضرورت دارد.

اول ماه مه، روز جهانى کارگر، فرا ميرسد. اين روزى است که کارگران يکپارچه و متحد بايد کار را تعطيل کنند و اتحاد و همبستگى شان را بنمايش بگذارند. در اول مه کارگران و کارمندان صنايع نفت بايد با صداى بلند و با قطعنامه کل خواسته هاى خود از جمله تضمين امنيت شغلى، حق تشکل و اعتصاب را با صداى بلند در جامعه ايران اعلام کنند. بايد در روز اول ماه مه کشتار مردم و کارگران مجتمع مس خاتون آباد را محکوم کنند و عاملين اين کشتار وحشيانه و ضد کارگرى را به محاکمه فرا بخوانند.

محمد مزرعه کار، نفتگر سابق پالايشگاه آبادان

٢٩ فروردين ٨٣