فصل‌ هشتم‌ ـ خدمات‌ رفاهي‌ كارگران‌

 

 ماده‌ 147ـ  دولت‌ مكلف‌ است‌ خدمات‌ بهداشتي‌ و درماني‌ را براي‌ كارگران‌ و كشاورزان‌ مشمول‌ اين‌ قانون‌ و خانواده‌ آنها فراهم‌ سازد.

 ماده‌ 148ـ  كارفرمايان‌ كارگاههاي‌ مشمول‌ اين‌ قانون‌ مكلفند براساس‌ قانون‌ تأمين‌ اجتماعي‌، نسبت‌ به‌ بيمه‌ نمودن‌ كارگران‌ واحد خود اقدام‌ نمايند.

 ماده‌ 149ـ  كارفرمايان‌ مكلفند با تعاونيهاي‌ مسكن‌ و در صورت‌ عدم‌ وجود اين‌ تعاونيها مستقيماً با كارگران‌ فاقد مسكن‌ جهت‌ تأمين‌ خانه‌هاي‌ شخصي‌ مناسب‌ همكاري‌ لازم‌ را بنمايند و همچنين‌ كارفرمايان‌ كارگاههاي‌ بزرگ‌ مكلف‌ به‌ احداث‌ خانه‌هاي‌ سازماني‌ در جوار كارگاه‌ و يا محل‌ مناسب‌ ديگر مي‌باشند.

 تبصره‌ 1ـ  دولت‌ موظف‌ است‌ با استفاده‌ از تسهيلات‌ بانكي‌ و امكانات‌ وزارت‌ مسكن‌ و شهرسازي‌، شهرداريها و ساير دستگاههاي‌ ذيربط‌ همكاري‌ لازم‌ را بنمايد.

 تبصره‌ 2ـ  نحوه‌ و ميزان‌ همكاري‌ و مشاركت‌ كارگران‌، كارفرمايان‌ و دستگاههاي‌ دولتي‌ و نوع‌ كارگاههاي‌ بزرگ‌ مشمول‌ اين‌ ماده‌ طبق‌ آئين‌نامه‌اي‌ خواهد بود كه‌ توسط‌ وزارتين‌ كار و امور اجتماعي‌ و مسكن‌ و شهرسازي‌ تهيه‌ و به‌ تصويت‌ هيأت‌ وزيران‌ خواهد رسيد.

 ماده‌ 150ـ  كليه‌ كارفرمايان‌ مشمول‌ اين‌ قانون‌ مكلفند، در كارگاه‌، محل‌ مناسب‌ براي‌ اداي‌ فريضه‌ نماز ايجاد نمايند و نيز در ايام‌ ماه‌ مبارك‌ رمضان‌ براي‌ تعظيم‌ شعائر مذهبي‌ و رعايت‌ حال‌ روزه‌داران‌، بايد شرايط‌ و ساعات‌ كار را با همكاري‌ انجمن‌ اسلامي‌ و شوراي‌ اسلامي‌ كار و يا ساير نمايندگان‌ قانوني‌ كارگران‌ طوري‌ تنظيم‌ نمايند كه‌ اوقات‌ كار مانع‌ فريضه‌ روزه‌ نباشد. همچنين‌ مدتي‌ از اوقات‌ كار را براي‌ اداي‌ فريضه‌ نماز و صرف‌ افطار يا سحري‌، اختصاص‌ دهند.

 ماده‌ 151ـ  در كارگاههايي‌ كه‌ براي‌ مدت‌ محدود به‌منظور انجام‌ كاري‌ معين‌ (راه‌سازي‌ و مانند آن‌) دور از مناطق‌ مسكوني‌ ايجاد مي‌شوند، كارفرمايان‌ موظفند سه‌ وعده‌ غذاي‌ مناسب‌ و ارزان‌ قيمت‌ (صبحانه‌، نهار و شام‌) براي‌ كارگران‌ خود فراهم‌ نمايند، كه‌ حداقل‌ يك‌ وعده‌ آن‌ بايد غذاي‌ گرم‌ باشد. در اين‌ قبيل‌ كارگاهها به‌ اقتضاي‌ فصل‌، محل‌ و مدت‌ كار، بايد خوابگاه‌ مناسب‌ نيز براي‌ كارگران‌ ايجاد شود.

 ماده‌ 152ـ  در صورت‌ دوري‌ كارگاه‌ و عدم‌ تكافوي‌ وسيله‌ نقليه‌ عمومي‌، صاحب‌ كار بايد براي‌ رفت‌ و برگشت‌ كاركنان‌ خود وسيله‌ نقليه‌ مناسب‌ در اختيار آنان‌ قرار دهد.

 ماده‌ 153ـ  كارفرمايان‌ مكلفند براي‌ ايجاد و اداره‌ امور شركتهاي‌ تعاوني‌ كارگران‌ كارگاه‌ خود، تسهيلات‌ لازم‌ را از قبيل‌ محل‌، وسايل‌ كار و امثال‌ اينها فراهم‌ نمايند.

 تبصره‌ـ  دستورالعملهاي‌ مربوط‌ به‌نحوه‌ اجراي‌ اين‌ ماده‌ با پيشنهاد شورايعالي‌ كار به‌ تصويب‌ وزير كار و امور اجتماعي‌ خواهد رسيد.

ماده‌ 154ـ  كليه‌ كارفرمايان‌ موظفند با مشاركت‌ وزارت‌ كار و امور اجتماعي‌ و سازمان‌ تربيت‌ بدني‌ كشور، محل‌ مناسب‌ براي‌ استفاده‌ كارگران‌ در رشته‌هاي‌ مختلف‌ ورزش‌ ايجاد نمايند.

 تبصره‌ـ  آئين‌نامه‌ نحوه‌ ايجاد و ضوابط‌ مربوط‌ به‌ آن‌ و همچنين‌ مدت‌ شركت‌ كارگران‌ در مسابقات‌ قهرماني‌ ورزشي‌ يا هنري‌ و ساعات‌ متعارف‌ تمرين‌، توسط‌ وزارت‌ كار و امور اجتماعي‌ و سازمان‌ تربيت‌ بدني‌ كشور تهيه‌ و به‌ تصويب‌ هيأت‌ وزيران‌ خواهد رسيد.

 ماده‌ 155ـ  كليه‌ كارگاهها موظفند برحسب‌ اعلام‌ وزارت‌ كار و امور اجتماعي‌ و با نظارت‌ اين‌ وزارت‌ و سازمانهاي‌ مسؤول‌ در امر سوادآموزي‌ بزرگسالان‌، به‌ ايجاد كلاسهاي‌ سوادآموزي‌ بپردازند. ضوابط‌ نحوه‌ اجراي‌ اين‌ تكليف‌، چگونگي‌ تشكيل‌ كلاس‌، شركت‌ كارگران‌ در كلاس‌، انتخاب‌ آموزش‌ياران‌ و ساير موارد آن‌ مشتركاًتوسط‌ وزارت‌ كار و امور اجتماعي‌ و نهضت‌ سوادآموزي‌ تهيه‌ و به‌ تصويب‌ هيأت‌ وزيران‌ خواهد رسيد.

 تبصره‌ـ  شرط‌ ورود كارگران‌ به‌ دوره‌هاي‌ مراكز كارآموزي‌، حداقل‌ داشتن‌ گواهينامه‌ نهضت‌ سوادآموزي‌ يا معادل‌ آن‌ است‌.

 ماده‌ 156ـ  دستورالعملهاي‌ مربوط‌ به‌ تأسيسات‌ كارگاه‌ از نظر بهداشت‌ محيط‌ كار مانند غذاخوري‌، حمام‌ و دستشويي‌ برابر آئين‌نامه‌اي‌ خواهد بود كه‌ توسط‌ وزارت‌ بهداشت‌، درمان‌ و آموزش‌ پزشكي‌ تصويب‌ و به‌ مرحله‌ اجراء درخواهد آمد.