سرمايه قربانى ديگرى گرفت!

بياد کارگر جانباخته ايران خودرو

آذر ماجدى

سه شنبه شب حبيب الله کاظمى کارگر ٣٠ ساله در بخش مونتاژ ايران خودرو کشته شد. نام حبيب الله کاظمى در ليست آمار ٢ ميليون و ٢٠٠ هزار کارگرى که هر ساله بر اثر سوانح کار در دنيا به قتل ميرسند ثبت خواهد شد. نام حبيب الله کاظمى در ليست قربانيان سلاح هاى کشتار جمعى سرمايه به ثبت خواهد رسيد. سازمان هاى بين المللى مربوطه حبيب الله کاظمى را به عددى در آمار دو ميليون و دويست هزار نفره قربانيان تقليل خواهند داد، ما بايد حبيب الله کاظمى را به نماينده قربانيان کشتار جمعى نظام سرمايه دارى بدل کنيم و در مقابل چشمان جهانيان کيفرخواست او، خانواده داغدارش و طبقه کارگر را عليه سرمايه اعلام کنيم.

با پوشش "نابودى سلاح هاى کشتار جمعى" دولت هاى سرمايه به عراق يورش بردند، چون اين پوشش توجيه مقبول و "بشردوستانه اى" به ميليتاريسم و ويرانگرى و جناياتشان ميدهد. طبقه کارگر هر سال حداقل دو ميليون و دويست هزار از اعضاى خود را در قتلگاه سرمايه از دست ميدهد و هيچگونه يورش و حمله اى براى نابودى اين سلاح کشتار جمعى سازمان نمييابد، حتى تلاشى جدى براى باز کردن چشمان مردم جهان به اين سلاح کشتار جمعى انجام نميگيرد. وجدان هاى آگاه بيدار نميشوند. اکثريت خاموش بصدا نمى آيند.

طبق اين آمار، در طول يک دهه اى که عراق به بهانه نابودى سلاح هاى کشتار جمعى زير تحريم اقتصادى قرار داشت، ٢٢ ميليون کارگر بخاطر نبود ايمنى در محيط کار به قتل رسيدند. در مقابل اين کشتار جمعى چه اعتراضى سازمان يافت؟

در هر روز ٦ هزار کارگر به قتل ميرسند. در هر ١٥ ثانيه يک کارگر کشته ميشود. از زمانى که اين نوشته را شروع کرديد تا کنون ٦ کارگر جانشان را از دست داده اند. در واقعيت امر، و به گفته خود گزارش سازمان جهانى کار آمار ارقام کشتار از اين بسيار وسيع تر است، چون در بسيارى از کشورها خصوصا در کشورهاى "در حال رشد" حوادث شغلى در جايى ثبت نميشود.

اين عمق فاجعه ضد بشرى است که سرمايه هر روز و هر ماه و هر سال مى آفريند. و ابعاد اين فاجعه در ايران تحت حاکميت رژيم اسلامى دهشتناک است. نقش رژيم اسلامى سرمايه در اين جنايات هولناک بسيار سنگين تر است. در ايران از ابتدايى ترين ضوابط و استانداردهاى ايمنى خبرى نيست و محيط کار حکم تله مرگ را دارد.

طبقه کارگر جهانى بايد عليه اين کشتارها، و اين سلاح کشتار جمعى اعتراضى عمومى و وسيع را دامن زند. بايد سازمانيافته و متحد عليه سرمايه به ميدان بيايد. بايد نام اين قربانيان را به دنيا اعلام کنيم. بايد يک مقبره مانند مقبره سرباز گمنام در يادبود قربانيان کار بنا کنيم. بايد روزى را به يادبود قربانيان کار اعلام کنيم و يک اعتراض وسيع و ميليونى در سراسر جهان سازمان دهيم. بايد در يک نبرد طبقاتى متحد و بين المللى کيفرخواست مان را عليه سرمايه اعلام کنيم. هر لحظه سکوت يک قربانى بيشتر از ما خواهد گرفت. سکوت جايز نيست.

گرامى باد ياد تمامى قربانيان کار!