از اعتراضات برحق پرستاران حمايت کنيد

 

شهلا دانشفر

روز ٣١ خرداد جمعى از پرستاران از بيمارستانهاى تهران و شهرهاى حومه تهران از ساعت ٩ صبح تا ٣٠/١١ ظهر بنا به قرار قبلى و عليرغم مخالفت استاندارى در اعتراض به عدم پاسخگويى دولت به خواستهايشان در مقابل ساختمان سازمان مديريت و برنامه ريزى دست به تحصن زدند. در اين تجمع اعتراضى بيش از ١٥٠ پرستار شرکت داشتند. پرستاران با دادن شعار و بلند کردن پلاکارد بر خواستهايشان پافشارى کردند. بر روى پلاکاردهاى پرستاران خواستهائى از جمله خواستهاى رفع تبعيض، افزايش حقوقها، پذيرش شغل پرستارى بعنوان شغلى سخت و زيان اور و کاهش ساعت کار نوشته شده بود. همچنين در اين روز در بيش از ٢٠ بيمارستان در تهران پرستاران از ساعت ٨ تا ٩ صبح در مقابل دفاتر رياست بيمارستان دست به تجمعات اعتراضى زدند و خواستهاى خود را پيگيرى کردند. در اين روز بزرگترين تجمع اعتراضى در بيمارستان خمينى صورت گرفت که ٥٠٠ پرستار دست به تحصن زدند و اين تجمع در روز ١ تيرماه نيز ادامه داشت.

پرستاران اعلام کرده اند که در صورت عدم پاسخگويى مسئولان به خواستهايشان به افکار عمومى مراجعه خواهند کرد و دست به حرکتى سراسرى و گسترده خواهند زد.

خواستها و مطالبات

خواست فورى پرستاران افزايش سطح حقوق و دريافتى هاى آنهاست. طبق گزارشات متوسط دريافتى کارکنان پرستارى در سال گذشته با ٤٤ ساعت کار در هفته ١٣٠ هزار تومان بوده است. بيش از ٦٠ درصد پرستاران تا امسال پايين تر از حداقل دستمزد سراسرى کارگران حقوق دريافت کرده اند و تازه امسال با دريافت مابه التفاوت حداقل دستمزد حقوقشان به سطح حداقل دريافتى ساير کارکنان دولت رسيده است، اين به معنى تحميل فقر و مستمندى هر روزه به اين بخش از جامعه آنهم در مقابل بيشترين فشار کاريست. سطح زندگى پرستاران حتى کمتر از يکسوم نرخ خط فقرى است که از سوى جمهورى اسلامى اعلام شده است. ديگر ادامه اين وضعيت براى پرستاران قابل تحمل نيست. پرستاران اعلام کرده اند که تا رسيدن به خواستهايشان به اعتراضات خود ادامه ميدهند.

در مقابل خواست افزايش حقوقها از سوى پرستاران و تحت فشار اعتراضات پى در پى آنان رژيم ٢٠٠ميليارد ريال تحت عنوان طرح اشتغال شغلى اختصاص داده است. اما اين بودجه تنها ٣٥ درصد پرستاران را شامل ميشود که پرداخت آن نيز به فاکتور هاى دلبخواهى اى چون رضايت بيماران و ارتقاى توانمندى تخصص هاى علمى پرستاران گره خورده است. قصد رژيم از اتخاذ اين سياست ايجاد تفرقه در ميان صفوف متحد پرستاران و شکاف در مبارزات آنهاست.

خواست ديگر پرستاران اعتراض به بيکارسازيها تحت عنوان خصوصى سازى هاست. ميخواهند پرستاران را از کار بيکار کنند و بعد با استخدام قراردادى در شرايط دشوارترى به کار بگيرند. اجراى اين سياست يعنى تحميل فقر مطلق به پرستاران و استثمار برده وار آنان است. تاکنون تحت عنوان خصوصى سازيها تعداد بسيارى از پرستاران از کار بيکار شده و بعد در بخش هاى خصوصى با ساعتى ٣٠٠ تومان و ماهانه ٦٠ هزار تومان کار بکار گرفته اند. شرکت هاى خصوصى پرستاران متقاضى کار را با قراردادهاى ٨٩ روزه به کار ميگيرند و سخت ترين شرايط کار را با حداقل مزد به آنان تحميل ميکنند. با اين شيوه کار دست شرکت هاى خصوصى در استثمار برده وار اين بخش از جامعه کاملا باز گذاشته شده است. پرستاران به اين شرايط کارى، به اخراج ها و به ناامنى شغلى و عدم استخدام رسمى خود به کار معترضند.

بنا به گزارشات، در حال حاضر در ايران تنها ١٠٠ هزار پرستار اشتغال به کار دارند و گفته ميشود که حدود ١٠٠ هزار کمبود نيرو در اين بخش وجود دارد، هم اکنون ٣٥ درصد پست هاى پرستارى خالى است و باقى پرستاران در دو تا سه شيفت و با اضافه کارى اجبارى کار ميکنند. معناى عملى اين سياست درجه بالاى فشار کار بر دوش اين بخش از جامعه از يکسو و ارائه استاندارد پايينى از خدمات درمانى به جامعه از سوى ديگر است.

يک خواست فورى پرستاران کاهش فشار کار و کاهش ساعت کار است. بويژه همانطور که اشاره شد عدم نيروى کافى در اين بخش و سطح پايين استاندارد درمانى در بيمارستانها باعث فشار مستقيم به بيماران و پرستاران هر دوست. علاوه بر اينها سطح پايين استانداردهاى درمانى باعث شده که پرستاران بدون تامين و امکانات لازم هر روزه در معرض ابتلا به بيماريهاى مسرى قرار بگيرند و خود اين سلامت پرستاران و ديگر بيماران را نيز به خطر انداخته است. بطور خلاصه، سطح پايين حقوق و دستمزدها، ساعات طولانى کار و فشار کار، ناامنى شغلى و بيکارسازيها، سختى شرايط کارى، همه و همه باعث فشار جدى بر روى پرستاران و بيماران شده و اعتراضات وسيع و بحقى را در ميان پرستاران دامن زده است.

در چند ماهه اخير ما شاهد گسترش اعتراضات پرستاران و پيگيرى خواستهايشان بوده ايم. پرستاران گفته اند که به اعتراض براى پيگيرى خواستهايشان ادامه خواهند داد. ٤ تير روز پرستار را به عنوان روز بعدى حرکت گسترده خود اعلام کرده اند. بايد با تمام قوا از مبارزات پرستاران حمايت کرد. بايد همه پرستاران به اين حرکت اعتراضى بپيوندند. خواستهاى پرستاران خواستهاى همه جامعه است و بنا به موقعيت شغلى اين بخش از جامعه خواست آنها در ارتباط با کل جامعه است. بايد همه پرستاران به اين اعتراضات بپيوندند. بايد اعتراضات پرستاران از سوى کل جامعه حمايت و پشتيبانى شود. همانطور که يک بند قطعنامه کارگران در اول مه حمايت از اعتصاب و خواست پرستاران بود بايد در کارخانه ها و در همه جا به حمايت از خواستها و مبارزات پرستاران قطعنامه هاى حمايتى داد. اکنون که به ١٨ تير نزديک ميشويم، اکنون که جامعه در التهاب و در اعتراض بسر ميبرد بهترين فرصت است براى گسترده کردن اين اعتراضات. بايد دامنه اعتراض عليه جمهورى اسلامى را تنگتر کرد. به جمهورى اسلامى نبايد امان داد.

٣١ خرداد ٨٣