به استقبال برپائى هر چه باشکوهتر اول ماه مه برويم

 

شهلا دانشفر

امسال در شرايطى به استقبال اول ماه مه ميرويم که جامعه بيش از هر وقت در التهاب و مبارزه بسر ميبرد و مبارزه و اعتراض تمام بخش هاى جامعه را فرا گرفته است. در همين يکماه اخير شاهد اعتراضات گسترده هزاران نفره مردم و قيامهاى شهرى از نوع قيام مردم ايذه و فيروزکوه بوديم. در کنار موج اعتراض در جامعه اعتراضات کارگرى نيز گسترش بيشترى پيدا کرده و بدنبال اعتراضات چندين ماهه کارگران پتروشيمى و موسسات وابسته به نفت و انعکاس وسيع آن در سطح جامعه و بويژه بدنبال به گلوله بستن صف اعتراض کارگران در خاتون آباد تمام توجه جامعه بسوى کارگران جلب شده و فصل جديدى در مبارزه کارگران و مبارزه عليه سرنگونى جمهورى اسلامى گشوده شده است. واقعيت اينست که همه چيز حاکى از آنست که جامعه در آستانه تحولى انقلابى قرار دارد و طبقه کارگر ستون اصلى اين انقلاب است و امروز همه سرها بطرف کارگران خم شده است. حتى خود مقامات دولتى از کارگران نفت و از اينکه اگر کارگران نفت شيرهاى نفت را ببندند جامعه فلج خواهد شد سخن ميگويند. در چنين شرايطى اول ماه مه جايگاه سياسى ترى نسبت به سالهاى گذشته خواهد داشت.

اول ماه مه امسال در شرايطى برگزار ميشود که کارگران ميتواند در پيشاپيش جامعه قرار گيرند و اعلام کنند که ديگر حاضر به تداوم اين وضع نيستند و نميخواهند به اينهمه بردگى و فلاکت گردن بگذارند. توازن قوا بيش از هر وقت به نفع مبارزات کارگران و توده هاى مردم است و کارگران ميتوانند در صفى متحد و سراسرى به خيابانها بيايند و کيفر خواست خود را عليه اين نظام اعلام کنند و اين روز را به روز قدرتنمايى خود تبديل کنند. نکته مهم اينست که با چنين افق و چشم اندازى به استقبال برگزارى هر چه با شکوهتر اين روز برويم.

بعلاوه اول ماه مه روز جهانى کارگران است و امسال در ايران اين روز مصادف با روز ١٢ ارديبهشت ماه است. نبايد گذاشت برپايى اين روز با هيچ روز ديگرى مخدوش شود. رژيم هميشه تلاش داشته است که اين روز را به رسميت نشناسد. در آغاز کار با گفتن اينکه همه روز روز کارگر است کوشيد از زير قبول اين روز به عنوان روز کارگر شانه خالى کند. اما کارگران در ايران توانستند گراميداشت روز کارگر را به اين رژيم تحميل کنند و اين يک دستاورد براى کارگران است. اما هنوز تمام مساله پاسخ نگرفته است. بايد تعطيلى روز اول مه روز جهانى کارگر را به دولت و کارفرمايان تحميل کرد. در جمهورى اسلامى اين روز رسما روز تعطيل به شمار نرفته است. مساله اينست که بايد گامى به جلو برداشت و اعلام کرد که روز اول مه روز جهانى کارگران است و ما اين روز را جشن ميگيريم و نه روزى ديگر را.

بايد امسال روز ١٢ ارديبهشت، روز اول مه، روز همبستگى جهانى کارگران در همه جا در کارخانه و در کل جامعه کار را تعطيل کرد و به خيابانها آمد و اين روز را به روز اعتراض و به روز مبارزه براى خواستها و مطالبات خود تبديل کرد. بايد در اين روز شاهد برپايى مراسم مستقل کارگران و بزرگترين اجتماعات و تظاهراتهاى کارگرى باشيم. روز اول ماه مه بايد چهره شهر ها تغيير کند و شعار هاى روى ديوار ها و پلاکاردهاى نصب شده بر ميدان ها حاکى از گراميداشت روز کارگر و روز قدرتنمايى او باشد. در اول ماه مه ما بايد شاهد بيشترين همبستگى در ميان کارگران و موج پيامهاى همبستگى با کارگران خاتون آباد و گراميداشت کارگران جانباخته در خاتون آباد، شاهد موج همبستگى با کارگران قند مياندوآب و گراميداشت ياد فرج پور کارگرى که از اوج خشم و عصيان در ١٨ فروردين ماه دست به خود کشى زد و جان سپرد و نيز شاهد پيامهاى همبستگى با کارگران پتروشيمى و موسسات وابسته به نفت باشيم که با مبارزات پيگير خود رژيم را در مخمصه اى جدى در پيشبرد موج بيکارسازيها در صنعت نفت قرار دادند. اول ماه مه امسال همچنين بايد ما شاهد کيفر خواست کارگران و قطعنامه هاى کارگرى با خواستهاى فورى و همين امروز کارگران از جمله خواست افزايش دستمزدها، خواست توقف فورى موج اخراج ها و پرداخت بيمه بيکارى مکفى به کارگران و خواست پرداخت بى چون و چراى دستمزدهاى پرداخت نشده به کارگران باشيم. در اين روز بايد ما شاهد اتحاد و همبستگى وسيع در ميان کارگران باشيم.

اول مه را ميتوان به روزى تاريخى تبديل کرد اگر همه کارگران، کارگران نفت و کارگران بخش هاى کليدى جامعه به خيابانها بيايند و اين روز را گرامى بدارند. ميتواند به روزى تاريخى تبديل شود اگر ما شاهد اعلام همبستگى بخش هاى مختلف جامعه، معلمان، پرستاران، و دانشجويان با کارگران و خواستهايشان در اين روز باشيم.

براى تدارک برپايى يک اول ماه مه باشکوه نقش مهم و تعيين کننده اى بر دوش کارگران کمونيست و رهبران کارگران قرار دارد. فعالين و رهبرانى که بيش از يکماه است در تدارک برپايى اول مه هستند و اين جنب و جوشها هم اکنون در شکلى فشرده تر در ميان آنان در جريان است. اين وظيفه کارگران کمونيست و رهبران کارگرى است که بايد امر سازماندهى و برگزارى هر چه با شکوهتر اول مه را به پيش برند. در مجامع عمومى کارگرى حول اين روز و برپايى باشکوه آن سخن بگويند، خواستهاى کارگران را بصورت قطعنامه هاى کارگرى تنظيم کنند و آنرا نه تنها به پرچم مبارزه کارگران در کارخانه خود بلکه در ارتباط با رهبران کارگرى در کارخانجات ديگر و مجامع عمومى آنها به پرچم مبارزه بخشهاى هر چه وسيعترى از کارگران تبديل کنند. اين کارگران کمونيست و رهبران کارگرى هستند که در روز اول مه بايد تريبونها را در دست خود داشته باشند و سخنرانان و چهره هاى محبوب کارگران در اجتماعات اين روز باشند. اين کارگران کمونيست و رهبران کارگرى هستند که مبتکر ايجاد همبستگى در ميان کارگران و پيامهاى همبستگى از مبارزات بخش هاى مختلف کارگرى و متحد کننده کارگران هستند. بايد اين نقش را دريافت و به استقبال بر پايى هر چه با شکوهتر اول ماه مه برويم.

زنده باد اول مه روز جهانى کارگران.

١٢ آپريل ٢٠٠٤