اول ماه مه يا ١١ ارديبهشت؟

حسن صالحى 

hasan_salehi2001@yahoo.com

اول ماه مه روز جهانى کارگر در راه است و طبعا تمام تلاش رهبران و فعالين کارگرى هرچه باشکوهتر برگزار کردن اول مه امسال است. امسال بخصوص در شرايطى که بحران مرگ سرتاپاى رژيم اسلامى سرمايه داران را فرا گرفته است، و ناله هاى ترس و دلهره از انقلاب مردم از همه محافل طبقه استثمارگر بلند است، برگزارى پر سر و صداى اول ماه مه اهميت ويژه اى دارد. چرا که نمايش اتحاد و عزم طبقه کارگر در اول مه امسال و اعلام مطالباتى همچون پايان دادن به خفقان و سانسور، امکان ابراز آزادانه نظر و اراده سياسى، تخصيص منابع و امکانات اقتصادى کشور به رفاه و آسايش مردم، پرداخت دستمزد هاى معوقه، افزايش فورى دستمزدها، حق آزادى اعتصاب و تشکل، تامين بيکاران و بازگشت به کار بيکار شدگان و انسانى شدن شرايط و ساعت کار و غيره، ضربه مهلکى است بر رژيم مدافع نظم استثمارگرانه موجود و اعلام آمادگى کارگران براى پى افکندن نظامى انسانى و برتر.

آنچه که بويژه درباره اول ماه مه امسال ضرورى است که بر آن تاکيد بيشترى گردد، جنبه تعطيلى روز جهانى کارگر است. اول ماه مه امسال بدليل وجود سال کبيسه در تقويم شمسى مصادف است با روز شنبه ١٢ ارديبهشت ١٣٨٣. اگر در قانون کشور روز بين المللى کارگران بعنوان اول ماه مه و نه ١١ ارديبهشت شناخته شده و تعطيل رسمى اعلام شده بود، تاکيد بر جنبه تعطلى لازم نبود. ماده ٦٣ قانون کار جمهورى اسلامى مى گويد: "علاوه بر تعطيلات رسمى کشور، روز کارگر (١١ ارديبهشت) نيز جزو تعطيلات رسمى کارگران به حساب مى آيد." بقول منصور حکمت کسانى که حاضر نمى شوند روزه شان را طبق ماه شمسى بگيرند، تا نوبت کارگر مى شود روز جهانى کارگر را ١١ ارديبهشت اسم مى گذارند. اين بهيچوجه يک مسئله اتفاقى نيست. همه کارگران بر اين واقف هستند که از همان آغاز سر کار آمدن حکومت اسلامى تاکنون، چطور خوف اول مه در پيکر رژيم لانه کرده است. قانون نويسان جمهورى اسلامى از جايگزينى اول ماه مه با ١١ ارديبهشت، بدنبال اين بوده اند که هويت بين المللى کارگران را نفى کنند و در همانحال قدرت مانور بيشترى براى مقابله با روز جهانى کارگر داشته باشند. اما اين ترفند ها با هوشيارى کارگرانى که طى اين سالها در نبرد بر سر اول مه پوزه رژيم را بخاک ماليده اند، مى تواند و بايد خنثى شود.

روز جهانى کارگر اول ماه مه است و نه روز ديگرى. روزى که بايد تعطيل باشد اول ماه مه است و نه ١١ ارديبهشت. اول ماه مه تاريخچه، سنت و هويت خود را دارد و با همين اسم بايد تعطيل رسمى باشد. مگر آخوند و اسلاميون روزه و عيد فطر و عيد قربان شان را مطابق تقويم شمسى برگزار مى کنند که در مورد روز جهانى کارگر به آن متوسل مى شوند؟ اعلام يک روز واحد که کارگران در چهارگوشه دنيا طى آن با متوقف کردن چرخهاى کار و توليد، ادعانامه خود را عليه نظم سرمايه دارى بيان کنند، جز جدانشدنى از سنت اول مه است. اين سنتى است که مهر مبارزات قهرمانانه کارگران را بر خود دارد و نتيجه تصميمى است که در کنگره کارگران انترناسيونال (دوم) گرفته شد. هيچ دخل و تصرفى در آن مجاز نيست.

اول ماه مه کار بايد تعطيل باشد. هيچ عذر و بهانه اى براى تعطيل نبودن کار قابل قبول نيست. در طول ٣٦٥ روز از سال به همت تلاش و جانفشانى کارگران تنها يک روز بعنوان روز کارگر برسميت شناخته شده است که در همه جاى دنيا يک نام دارد: اول ماه مه. تعطيلى اول ماه مه يادآور مبارزه کارگران براى ساعات کار کمتر و داشتن اوقات فراغت بيشتر است. اين روز بايد با روزهاى ديگر سال متفاوت باشد بطوريکه همه اين تفاوت را تشخيص دهند. فرارسيدن .روز کارگر همه جا فراخوانى است به اينکه کارگران در يک رژه واحد و جهانى صفوف خود را گرد آورند، از وراى همه مرزها و فارغ از همه جدائيها احساس همسرنوشتى و آرمان مشترک رهايى را جشن بگيرند، همه چرخها را از حرکت باز دارند و همه جا از نظم و جامعه موجود بخواهند که به صداى اکثريت عظيم انسانها گوش فرا دهد و در برابر حکم و مطالبات کارگران سر فرود آورد. روز کارگر، روز نمايش قدرت کارگران در مقياس جهانى و روز اتمام حجت کارگران در برابر نظم و شرايط اجتماعى موجود است. اين روز را هرچه با شکوهتر و قدرتمندتر جشن بگيريم.

٥ آپريل ٢٠٠٤