پيش بسوى برگزارى اول ماه مى

 

اول ماه مى روز جهانى کارگران است . کارگران مبارزات خودشان را از سال ١٨٦٠ در آمريکا براى دستيابى به ٨ ساعت کار در روز آغاز کردند . بعد از قيام شيکاگو و کشتار کارگران ، از سال ١٨٨٠ اول مى به روز «تعطيل» تبديل شد . روز جهانى کارگر رسما در تمام کشورهاى دنيا يک روز تعطيل است بجز آمريکا و کانادا که آنرا به اولين دوشنبه ماه سپتامبر تغيير داده اند .

امسال ما در ايران از يک طرف در شرايطى به استقبال اين روز ميرويم که سالى پر از اعتراض و اعتصاب در جنبش کارگرى ايران داشتيم . اعتراضات کارگرى در همه عرصه ها و رشته هاى صنعتى (٭)خود را نشان دادند . و از سوى ديگر مردم ميروند که با حاکميت جمهورى اسلامى تعيين تکليف کنند .

وظيفه ما کارگران در ايران چيست ؟

اولين اقدام با رشد هر روزه تورم و افزايش قيمتها ، تقاضاى دستمزد بيشتر است که بتوانيم در اين مباررزه مرگ و زندگى خود و خانواده امان را نجات دهيم . از يکسو علاوه بر اينکه بدليل موقعيت جهانى ايران و رقابت با دلار هر روز بيشتر از ما کار ميکشند و از سوى ديگر از پرداختن دستمزدهايمان سر باز ميزنند . حقى که برايش انرژى و توانمان را ، همه خلاقيتمان را ، براى توليد براى صاحبان سرمايه به هدر مى دهيم و آنها از پرداخت اين حق خوددارى مى کنند .

چند سال است ما کارگران اين مبارزات پراکنده را چه در دوره سلطنت و چه در دوره جمهورى اسلامى داريم ادامه مى دهيم ، اما نتيجه اى نداده و هر روز و روز به روز اوضاع بدتر ميشود .

راه چاره چيست ؟ انسان اگر راهى را انتخاب کرد و به عبارت ديگر اگر براى رفع مشکلى از يک راه استفاده کرد و آنراه جواب نداد بايد راههاى ديگر را بکار گيرد .

يکى از اين راهها اينست که همه کارگران در يک رشته معين در همه شهرهاى ايران در يک ظرف معين متحد شوند . از همه راهکارهاى استفاده کنند تا به اين هدف خود دست پيدا کنند . بعد نمايندگان هر يک از اين مجمع ها با همديگر ارتباط برقرار کنند و سر خواستهاى معينى متشکل شوند . اين از يک طرف ، که ما کارگران بايد تمام و کمال خواستهاى صنفى خود را بدست آوريم و اوضاع مان را از لحاظ اقتصادى بايد به يک سطح استاندارد برسانيم . و از طرف ديگر بايد فکرى هم به حال انسانها ديگر و جنبشهاى ديگر بکنيم .

ما کارگران بدليل اينکه چيزى نداريم از دست دهيم ، مگر نه اينکه هر روز بدتر ميشود ، به اين دليل ساده و به اين دليل که تمام چرخهاى اقتصاد دست ما هست ما نقش تعيين کننده اى داريم و با رهبرى انقلاب به معناى تغيير اوضاع هم براى خودمان و هم انسانهاى ديگر اين اوضاع را تغيير دهيم .

ما بايد بيشتر در سرنوشت خود دخالت کنيم . بدست گيرى قدرت سياسى از طرف ما يعنى هم به خواستهاى صنفى خود رسيدن و سر وسامانى به اوضاع خودمان دادن است و هم به اين فاجعه بشرى پايان دادن است .

رژيمى سرمايه دارى سر کار است که نماينده سرمايه داران است . شما خودتان به عينه هر روز در محيط کار مى بينيد که چگونه از کارفرمايان دفاع ميکند و منافعشان را محافظت مى کند . مگر نه اين است که دستمزدهايتان را سه چهار ماه به تعويق مى اندازند . مگر نه اين است که حق تشکل نداريد . مگر نه اينکه حق اعتصاب نداريد و با بلند کردن صدايتان ماموران رژيم به محيط کارتان سرازير ميشوند و شما را زير مشت و لگد گرفته و با قنداق تفنگ جواب خواستهايتان را مى دهند و شما را به زندان مى اندازند . اين اوضاع را بايد تغيير داد ، اما چگونه ؟ بايد مجامع عمومى را تشکيل داد . متحد شد و رهبرى را بدست گرفت .

وطيفه ما در خارج کشور چيست ؟

ما کارگران در ايران تنها نيستيم ، جنبشى عظيم پشت سرمان است . اما اين جنبش صداى ما را نمى شنود تا از ما پشتيبانى کند . مگر اينکه شما کارگران صداى اعتراضاتتان را به گوش اين غول عظيم برسانيد که اگر از جا بلند شود هيچ چيز ياراى مقابله با آنرا نخواهد داشت .

شما ميتوانيد صندوق هميارى تشکيل دهيد ، پول جمع کنيد و نمايندگان خود را به سازمان جهانى کار به سازمان ملل متحد ، و به اتحاديه هاى مختلف در تمام نقاط دنيا بفرستيد. شما ميتوانيد از همه ارگانهاى کارگرى بخواهيد که به ديدن شما بيايند . مخصوصا در رشته کارى خودتان . با اين اقدامات شما اين جنبش عظيم را از موقعيت کارى و زيستى خود آگاه کرده و آنها از شما پشتيبانى خواهند کرد.

همچنانکه در کمپينهاى گوناگونى که حزب کمونيست کارگرى ايران بارها براه انداخته و اوضاع شما را با اتحاديه هاى و تشکلهاى کارگرى در ميان گذاشته و آنها از شما پشتيبانى کرده اند .

اما امسال در ايران براى اول مى چکار بايد کرد؟ چند روزى بيشتر به ١١ ارديبهشت باقى نمانده است .

١- اين روز بايد يک روز تعطيل اعلام گردد و طبقه کارگر ايران نبايد آنروز سر کار برود ٢- در اين روز بايد راهپيمايى کرد و پاها را بر زمين کوبيد و پرچم سرخ هوا کرد

٣- بايد اين پيروزى تاريخى را جشن گرفت ، اين روز را بايد به پارکها و مناطق ديدنى ديگر رفت و بايد آنرا جشن گرفت

٤- گزارشات اين جشنها و راهپيمايى ها را براى هم طبقه ايتان در تمام دنيا ارسال کنيد

ما سعى ميکنيم در خارج در مارشهاى کارگرى صداى اعتراضات کارگرى و خواست شما براى سرنگونى جمهورى اسلامى را به گوش هم طبقه ايهايمان در سراسر دنيا برسانيم . از کانادا و آمريکا گرفته تا استراليا و اروپا. از خيابانهاى ونکوور و تورنتو و نيويورک گرفته تا استکهلم و فرانکفورت و لندن .

اينبار بايد متحد به پيشواز جشن اول ماه مى رفت .

---------------------------------------(٭)بخصوص در ريسندگى و بافندگى کاشان ، لوله سازى خوزستان ، نساجى اصفهان ، انرژى اتمى اصفهان ، چيبال اراک ، الکتريک رشت ، قند ياسوج ، کفش شادانپور، ذوب مس کرمان ( خاتون آباد)، معدن اسفنديه بافت ، يخچال سازى اوچ کرج ، احيا گستر ، ابزار براق ورامين ، نساجى پارس ايران ، کيان و ايران خودرو ، فرش گيلان ، صنعت پتروشيمى اراک، آبادان و تبريز، و سد کارون ايذه . اين اخبار چيزى است که گزارش شده است . خيلى از اعتراضات ديگر يا بى سر و صدا سرکوب ميشوند يا در نيمه راه شکست ميخورند .

سليمان سيگارچى

٢ آوريل ٢٠٠٤