تجربه اى از کارگران آرژانتين

از انقلاب کارگرى شماره ١٧

وريا احمدى

تشکل بيکاران NTR نام دارد. NTR مخفف شده اسم زن فعالى استکه به دست پليس در سال ١٩٩٦ کشته شد. در اين تشکيلات ٥٠٠٠ خانواده عضو هستند.

فقر و فلاکت در آرژانتين بيداد ميکند، کارگران گروه گروه اخراج ميشوند. گرسنگى زندگى هزاران خانواده کارگرى را تهديد ميکند. دولت و کارفرما ميگويند که کارخانه ورشکست شده است. اما خود دولت است که ورشکسته شده است. کارگران تصميم ميگيرند که کارخانه را مصادره کنند. کارگران بارها مورد هجوم پليس قرار گرفته اند و تاکنون دهها کارگر همراه با بچه هايشان کشته شده اند. اما همچنان مصمم در ادامه کنترل کارخانه هستند. کارخانه Zanon که تحت کنترل کارگران قرار گرفته است مواد و مصالح ساختمانى توليد مى کند. کارگران هر هفته مجمع عمومى برگزار مى کنند. نمايندگان کارگران ماهانه جلسات منظمى را برپا مى کنند. از فوريه ٢٠٠٢ که کارخانه را کارگران در اختيار گرفته اند آنرا توسعه داده اند. آنها کارخانه هاى کوچک ديگرى در جنب کارخانه Zanon تاسيس کرده اند مثل کارخانه کفش سازى، پارچه بافى. اين کارخانه ها وسايل مورد نياز اعضاى تشکل را مجانى در اختيارشان ميگذارد. شرکتهاى زراعتى متعددى تشکيل شده است که کارگران براى خود و خانواده هايشان مجانى از حاصل توليد شده برداشت مى کنند. البته هميشه پليس و سرکوبش وجود دارد اما همچنان کارگران پيش ميروند. در محلات ٤٠ آشپزخانه عمومى تشکيل شده است که مجانى به مردم و به اعضا و خانواده هايشان غذا ميدهند.

تلاش کارگران براى بهبود وضع زندگى خود و دخالت آگاهانه سياسى آنها در امور توليد و سياست، در اجتماع مدل و شيوه کاملا جديدى را ارائه داده است. تجارب کارگران آرژانتين بخشا به شکل فيلم تهيه شده است و قابل دسترسى مى باشد.

۶ مارس ۲۰۰۴