در ايران خودرو يک جنگ نابرابر در جريان است

 

کاظم نيکخواه                                                                                                از نشريه انقلاب کارگری شماره ۸

k.nikkhah@ukonline.co.uk

روز ٥ ديماه کارگر ديگرى بنام اميد اولادى در ايران خودرو هنگام کار بيهوش شد و در بيمارستان شماره دو جان باخت. اين دومين کارگرى است که در عرض سه ماه و نيم به همين شکل در اين کارخانه جان ميبازد. و نکته قابل توجه ديگر اينست که هردوى اين کارگران کاملا جوان و سالم بوده اند. اميد اولادى ٢٢ سال داشت و پيمان رضى لو ٢٥ ساله بود. خبر مرگ اين کارگر جوان را خبرگزاريهاى جمهورى اسلامى بسيار حاشيه اى، با چندين روز تاخير و بطور مبهم و متناقض و مشکوک منتشر نمودند. خبرگزارى کار جمهورى اسلامى "ايلنا" در اين مورد روز ١٦ ديماه اينطور نوشت: روز جمعه (٥ دى) يکى از کارگران خط توليد شرکت ايران خودرو سالن برش و پرس در اثر فشار ناشى از کار زياد جان خودرا از دست داد. اميد اولادى کارگر ٢٢ ساله شرکت احيا گستر سبز (که يکى از شرکتهاى پيمانکارى است) در حالى که روز يکشنبه در خط توليد در حين کار ساعت ٣ شب حالش به هم خورده بود بعد از تلاش چند روزه پزشکان بيمارستان شماره ٢ روز چهارشنبه فوت کرد و جنازه وى روز ١٢-١٠-٨٢ در ميان تاثر مردم قائم شهر به خاک سپده شد." اين خبر از يک طرف تاريخ مرگ اميد اولادى را روز جمعه پنجم ديماه اعلام ميکند و در جاى ديگرى ميگويد روز يکشنبه حالش بهم خورده و روز چهار شنبه فوت کرده است. همانگونه که از اين خبر مشاهده ميشود تاريخ مرگ اميد اولادى در خبر دقيقا معلوم نيست. جمعه پنج ديماه يا چهارشنبه ١٠ ديماه يا..؟ همزمان با اين خبر خبر ديگرى هم منتشر شد که حاکى از اين بود که کارگران دست به اعتصاب زده اند و اين اعتصاب با صدور اطلاعيه اى از سوى مديريت پايان يافته است. خبرهاى بعدى گوياى اينست که دهها تن از کارگران ايران خودرو به دليل شرکت در اعتصاب اخراج شده اند يا در حال اخراجند و حراست کارخانه بسيارى را احضار کرده است.

نتيجه اينکه دست اندرکاران اين کارخانه همچنان که در مورد مرگ پيمان رضى لو ساعتى حتى به مامورين انتظامى حکومت اجازه ورود به کارخانه را ندادند تا صحنه مرگ اورا دستکارى کنند، در مورد مرگ اميد اولادى هم معلوم است که ميخواهند چيزى را مخفى نمايند و بهمين دليل در انتشار خبر دچار تناقض گويى شده اند. همه چيز بيانگر اينست که در ايران خودرو جنگى نابرابر در جريان است. جنگى که در يک سوى آن کارفرما و حراست و جمهورى اسلامى قرار دارند و در سوى ديگر کارگران ايران خودرو قرار دارند که ايستاده اند و اعتراض و مبارزه ميکنند. اين کارگران احتياج به کمک و هميارى همه کارگران و همه مردم شريف دارند. صداى اعتراض کارگران ايران خودرو را بايد در همه جا منعکس کرد. اين کارگران مدتهاست دارند به شرايط کشنده و برده وار کار در اين کارخانه اعتراض ميکنند.مرگ دو کارگر در فاصله حدود سه ماه براستى تکان دهنده است. از کنار اين رويداد نبايد براحتى گذشت. اين چه کارخانه اى است که در عرض سه ماه و چند روز دو کارگر جوان در آن در اثر کار و نه در اثر سوانح و غيره کشته ميشوند؟ اگر دو کارگر جوان در عرض اين مدت کوتاه هنگام کار بيهوش ميشوند و ميميرند اين به آن معناست که دهها کارگر مريض و معلول و ناتوان و عليل ميشوند و از کار مى افتند که اخبار آن در هيچ کجا منتشر نميشود.

در ايران خودرو شيپور جنگ عليه طبقه کارگر علنا به صدا در آمده است. ايران خودرو يک نمونه از تاخت و تاز بيرحمانه صاحبان سرمايه عليه کارگران در ايران را منعکس ميکند. اين هشدار را همه کارگران و بويژه رهبران کارگرى بايد جدى بگيرند. اگر کارگرى در زير فشار برده وار کار نابود ميشود و دولت اسلامى سرمايه داران بجاى بررسى علل مرگ او همکاران معترضش را با اخراج و تهديد و خفقان مورد حمله قرار ميدهد، اگر مرگ اولين کارگر نه فقط درسى براى تغيير شرايط کار نه به کارفرما و نه به حکومت نميدهد بلکه مکيدن شيره جان کارگران همچنان و شايد بدتر از قبل ادامه مى يابد و کار به مرگ دومين کارگر در عرض مدت کوتاهى ميکشد، و بازهم اين کارگران معترض به مرگ او هستند که بايد مجازات شوند و نه جنايتکارانى که کارگران را اينگونه به کار برده وار وادار کرده اند، اين نشانه آنست که کارگران دارند در به زير کشيدن اين حکومت و اين نظام تاخير ميکنند. جنگ عليه ما عملا مدتهاست آغاز شده است. بايد بدون ابهام به اين جنگ پا گذاشت و عليه شرايط برده وارى که هرروز دارد از کارگران صدها و هزاران قربانى ميگيرد يک پارچه اعتراض کرد. بايد به اين جنگ پا گذاشت و به يکه تازى سرمايه دارانى که با مشاهده بى آيندگى نظام و دولتشان، در فکر اينند که هرچه ميتوانند امروز بچاپند و بدزدند و بالا بکشند و بعد هم اگر کارشان به بن بست رسيد اعلام ورشکستگى کنند و در بروند، پايان داد. اين زندگى کارگران است که با هر يک روز ادامه اين اوضاع برده وار و نابهنجار دارد براستى قربانى ميشود.

دهم ژانويه ۲۰۰۴