يورش به وضعيت زندگى کارگران نفت

اسد حکمت

مندرج در نشريه انقلاب کارگرى شماره ٢٢

با شروع سال جديد موج دست اندازى رژيم به زندگى کارگران تشديد يافته است. کارگران شرکت نفت اصفهان سال جديد را با ترس از آينده نامعلوم خود آغاز مى کنند. سران سرمايه در شرکت نفت از بسيارى از حقوق کارکنان خود زده اند. وضعيت عمومى در حال حاضر چنين است. خانه هاى سازمانى که قبلا بطور مجانى مورد استفاده کارگران بود از امسال بابت آن کرايه هاى کمرشکن دريافت مى کنند. بيمه هاى درمانى شرکت نفت که سابقا مجانى و نامحدود بود، بسيار محدود شده است. سن بازنشستگى که در موازين شرکت نفت ٦٠ سال اعلام شده است را قرار است به ٥٥ سال تقليل بدهند. بازنشستگى با حقوقى ماهيانه ١٨٠ هزار تومان و مبلغى در حدود ٥ ميليون تومان. اضافه کارى ها و ماموريتها که قبلا بين کارکنان مختلف تقسيم ميشد اکنون بر دوش عده اى قليل سنگينى مى کنند، شيفت هاى ٨ ساعته کار به هر شيفت ١٢ ساعت افزايش يافته است. تازه از اين هم فجيح تر اين استکه قرار است تمام زير ليسانس ها را بازنشست کنند. در اين اوضاع و احوال بودجه احداث مسجد پالايشگاه حدودا ٧٠٠ ميليون تومان هزينه برداشته است.هراس عمده کارگران از خصوصى سازى شرکت نفت است. هم اکنون بخشى هايى از شرکت نفت خصوصى شده است، مثلا قسمت روغن سازى که به شرکت نفت سپاهان تغيير اسم داده است. البته اين وضعيت نيمى از کارگران استکه استخدامى هستند. وضعيت کارگران قراردادى از اين هم بدتر است. کارگران قرادادى نه بيمه اى دارند، نه حقوق مناسبى ميگيرند، نه حق بازنشستگى دارند و از همه مهمتر خطر اخراج همواره آنها را تهديد ميکند. اين وضعيت شومى است که رژيم اسلامى به زندگى کارگران نفت و خانواده هايشان تحميل کرده است. اين جنگى استکه به راه افتاده است. مسلما فاکتورهاى ديگرى ميتواند اين وضعيت غير انسانى را تغيير دهد و آن نيروى اعتراضى کارگران نفت است. کارگران نفت در همه قسمتها و در همبستگى با پالايشگاههاى ديگر نقاط ايران کليد آن حرکت شورانگيزى هستند که ميتوانند زندگى خود و کل جامعه را تغيير دهند.