کارگران پتروشيمى بازهم اولتيماتوم دادند
 

هفته گذشته کارگران پتروشيمى اراک براى هشتمين بار در سالن آمفى تئاتر اين کارخانه جمع شدند و مدير پتروشيمى را به بازخواست کشيدند. او گفت کار زيادى نميتواند در پاسخ به خواست کارگران انجام دهد زيرا تصميم از بالاست و بهانه هايى را نيز رديف کرد. تعدادى از کارگران هم گفتند روز دوشنبه ١٠ آذرماه دست به اعتصاب غذا خواهند زد. بايد ديد اين تهديد تا چه حد عکس العملى در برابر مستجاب الدعوه مدير پتروشيمى اراک بوده يا قرار است کارگران بدلايلى از اعتصاب و تجمع و راهپيمايى تغيير تاکتيک دهند و به اعتصاب غذا روى آورند. اما تجربه همين چندماه پيش کارگران چيت بهشهر نشان داد که وقتى کارگران در کارخانه بست نشستند و دست به اعتصاب غذا زدند، حکومت توانست آنها را تا حد زيادى به موضع دفاعى بکشاند و منزوى کند. بعلاوه اين اعتصاب غذا چندين تن از کارگران را به آستانه مرگ کشاند و صدمات جسمى جبران ناپذيرى به آنها زد. خوشبختانه کارگران بهشهر همراه با اوجگيرى تظاهراتهاى مردم عليه جمهورى اسلامى اعتصاب غذا را شکستند و به خيابان ها آمدند و همراه دهها هزار نفر از مردم شعار مرگ بر جمهورى اسلامى سردادند. تا آنجا که به کارگران پتروشيمى برميگردد همين فشار اعتراضات و تجمعات و اعتصابات تا همينجا جمهورى اسلامى را به موضع کاملا دفاعى انداخته است و بنظر ميرسد ادامه متحدانه تر همين روش کارسازتر باشد. بايد اميدوار بود که تمامى کارگران نفت بتوانند از همکاران خود به شيوه هاى مختلف پشتيبانى کنند و کارگران پتروشيمى اراک ناچار نشوند دست به اين شيوه دردناک مبارزه بزنند. کارگران پتروشيمى تا اينجا استوار در برابر حکومت ايستاده اند و کافيست اين مبارزه نشانه اى از گسترش به ساير بخشهاى صنعت نفت را از خود نشان دهد تا حکومت در برابر آنها سر تسليم فرود آورد.

۲۷ نوامبر ۲۰۰۳-۶ آذر ۸۲