شوراهاى اسلامى بايد برچيده شوند!

محمود قزوينى

طبقه کارگر ايران آن غولى است که تکان آن ميتواند به آسانى ساختمان پر از ترک رژيم جمهورى اسلامى را با خاک يکسان کند. جناحهاى رژيم براى ترساندن يکديگر اين غول را به هم نشان ميدهند و از تکان آن براى پايان دادن به همه چيز حرف ميزنند.

حسن صادقى رئيس هيئت مديره شوراهاى اسلامى از جناح دو خرداد مدعى است که او و شوراهاى اسلامى اش اين توانايى را دارند که از به جوش آمدن اين غول و ريختن همه چيز به هم جلوگيرى کنند. او براى ترساندن رقيب ميگويد اگر زياد روى دمشان پا بگذارند خودشان را کنار ميکشند و آنوقت ديگر کسى جلودار اين غول نخواهد بود.

حسن صادقى در مصاحبه اى با ايسنا مى گويد "... در دوره وزير جديد کار براى کاهش خشونتها، حرکت را کند کرده و از توقعات آنها کاسته ايم، حال اگر آقايان به سرعت بيشترى تمايل دارند، ظرف سه ماه آن چنان به کارگران دور داده و خواسته هاى صنفى و سطح توقعات کارگران را بخصوص در بخش صنعت نفت و پتروشيمى افزايش خواهيم داد که صد تا وزير و هيات دولت نيز قادر به کنترل آن نباشد."

وظيفه حسن صادقى و شوراهاى اسلامى کار نه فقط در دوره وزير کار جديد بلکه در طول عمر رژيم جمهورى اسلامى، مقابله با حرکت هاى اعتراضى کارگرى و تلاش کارگران براى سازمان دادن تشکل هاى واقعى کارگرى و در مواردى همراهى با حرکتهاى اعتراضى کارگران براى مهار آنها و جلوگيرى از گسترش دامنه اش بوده است. ادعاى حسن صادقى طورى است که گويا حرکتهاى اعتراضى کارگران و مسير جنبش کارگرى به تصميم آنها گره خورده است. اما اين دروغى بيش نيست. اين براى ترساندن رقيب در جناح مقابل است که تصميم دارد آنها را از پيش پا بردارد. حسن صادقى و شوراهاى اسلامى به تنهايى کاره اى نيستند. بدون وزارت اطلاعات و اداره حراست و انجمنهاى اسلامى، سپاه و ديگر نيروهاى سرکوبگر رژيم، حسن صادقى و شوراهاى اسلامى و خانه کارگرش در عرض چند ساعت از همه کارخانه ها جارو ميشوند. حسن صادقى و شوراهاى اسلامى نميتوانند به تنهايى "حرکت کارگران را کند کرده و از توقعات آنها بکاهند و مانع خشونتها شوند." ترس از سرکوب بيرحمانه که سالها کارگران آن را تجربه کرده اند، ترس از دست دادن شغل، ترس از زندان و شکنجه و اعدام، ترس از يورش سپاه و نيروهاى چاقوکش بسيجى و اوباش به کارخانه و به تظاهراتهاى خيابانى، عوامل اساسى است که از سطح توقع کارگران و حرکتهاى اعتراضى کارگران ميکاهند. عليرغم ضعيف شدن رژيم و محتاط شدن بيشتر آن در کاربرد نيروى سرکوب عليه کارگران و عليرغم تغيير روحيه کارگران در سالهاى اخير که گسترش موج اعتراضات گوياى آن است، هنوز ترس کارگران از نيروى سرکوب رژيم اساسى ترين عنصر در تعيين سطح توقعات و دامنه و چگونگى اعتراضات کارگرى است. بدون وجود نيروى سرکوبگر و قوه قهريه رژيم، حسن صادقى هيچ کارى را نميتواند پيش ببرد و خودش مورد آماج خشم کارگران قرار ميگيرد. حسن صادقى و شوراهاى اسلامى و خانه کارگر عليرغم اينکه در ميان گارگران جايى ندارند، اما حضورشان در ميان کارگران و ژست مدافع حقوق کارگر گرفتن، جايگاه خاصى به آنها در کنار ديگر ارگانهاى امنيتى و سرکوبگر رژيم در مقابله با جنبش کارگرى ميدهد که با حذف آن، مقابله با جنبش کارگرى براى رژيم دشوارتر و ناممکن ميشود. با درک اين جايگاه است که حسن صادقى جناح مقابل را تهديد ميکند و ميگويد "ظرف سه ماه آنچنان به کارگران دور داده و خواسته هاى صنفى و سطح توقعات کارگران را بخصوص در بخش صنعت نفت و پتروشيمى افزايش خواهيم داد که صد تا وزير و هيات دولت نيز قادر به کنترل آن نباشند." در اين تهديدات واقعيتى نهفته است. حسن صادقى و شوراهاى اسلامى يک پاى کنترل کارگران توسط رژيمند که بدون آنها، دستگاههاى ديگر رژيم که وظيفه سرکوب مستقيم و ايجاد ترس را دارند نميتوانند کارشان را پيش ببرند و در برابر کارگران و مردم شکست ميخورند. اين ادعاى او که او ميتواند توقعات کارگران را افزايش دهد که صد تا وزير و هيئت دولت نيز قادر به کنترلش نباشند از يک واقعيت سخن ميگويد و آن اينکه در صورتيکه کارگران به حرکت در آيند همه چيز عوض خواهد شد و در اولين قدم از جمهورى اسلامى چيزى باقى نخواهد ماند.

شوراهاى اسلامى به موازات سرکوب کارگران و تشکلهاى کارگرى، از طرف رژيم شکل گرفتند و يک پاى سرکوب کارگران بودند. شوراهاى اسلامى را برپا کردند تا بتوانند کارگران را از داشتن تشکل واقعى خود برحذر دارند. پروژه شوراهاى اسلامى هيچگاه در ميان کارگران جايى باز نکرد و هميشه رژيم و خانه کارگر و عناصرش مانند حسن صادقى از عدم استقبال کارگران از شوراهاى اسلامى شاکى بوده اند. اظهارات جديد حسن صادقى مبنى بر نفوذ شوراهاى اسلامى براى کنترل کارگران فقط براى ترساندن جناح مقابل از پتانسيل طبقه کارگر براى نابودى رژيم است. حسن صادقى از اينکه جناح راست گاها براى فشار به جناح خاتمى با اعتراضات کارگرى همراهى ميکند خشمگين است و به آنها هشدار ميدهد که اگر قرار به همراهى با کارگران باشد شوراهاى اسلامى بهتر ميتوانند اين کار را انجام دهند. اما آنوقت ديگر پتانسيل مبارزاتى کارگران اجازه بروز مييابد که صد تا هيئت دولت و وزيران هم جلودارش نيست. و به زبان آدميزاد رژيم جمهورى اسلامى نابود خواهد شد.

حسن صادقى در بخشى ديگر از صحبتهايش در پاسخ به حرفهاى برخى از کارگران که گفته بودند شوراهاى اسلامى جايى در ميان کارگران ندارند، دست به تهديد زد. اما تهديدات وى ديگر کارساز نيست. امثال حسن صادقى ها هر چقدر در تصفيه و اعدام و زندانى کردن کارگران مبارز در سالهاى دهه ٦٠ بى مهابا بودند، اما امروز مجبورند بپذيرند که کارگران در عرض سه ماه همه چيز را دگرگون خواهند کرد و حسن صادقى نميتواند مانند دوستانش در سالهاى ٦٠ عمل کند.

دور جديد اعتراضات و اعتصابات کارگرى که بر متن پيشروى مبارزات کل مردم و تحميل عقب نشينى هاى بيشتر بر رژيم و اختلافات حاد درونى رژيم انجام ميشود، از موقعيت مناسبى براى پيشروى برخوردار است. شوراهاى اسلامى و دستگاهاى سرکوب رژيم، ياراى ايستادن در مقابل جنبش کارگران را ندارند. فرصت براى انسجام و ارتباط بيشتر ميان رهبران کارگرى و هماهنگى و گسترش اعتراضات وجود دارد. هم اکنون بايد خواست برچيدن شوراهاى اسلامى را بيش از پيش به جلو راند. برپائى مجامع عمومى کارگرى در محل کار و ابراز وجود قدرت جمعى کارگران در مقابل کارفرما و دولت ميتواند و بايد در همه جا جاى خود را باز کند.

١٧ خرداد ماه ٨١