kargar_komonist@yahoo.com

پنجشنبه،  ۲۵  فروردين ۱۳۸۴  -  ۱۴ آوريل ۲۰۰۵

 کارگر کمونيست   ۸

 

اول ماه مه امسال چه بايد كرد؟

محمد مزرعه کار

 
  كارگران زحمتكش، رهبران راديكال سوسياليست جنبش كارگري!

اول ماه مه هر سال روز اتحاد و همبستگي كارگران جهان، و يكي از جلوه هاي مبارزه آشكار طبقاتي كارگران عليه سرمايه داران و دولت هايشان در سطح جهان است. مارش عظيم طبقه كارگر جهاني با گسترده ترين تظاهرات، تجمعات و راهپيمائي در نقاط مختلف جهان عليه نابرابري و بي عدالتي سيستم سرمايه داري به حركت در مي‌آيد. اتحاد طبقاتي و مبارزه طبقه كارگر جهاني براي رفاه و بهبود وضع زندگي، افزايش دستمزدها و كاهش ساعات كار؛ عليه سرمايه و ايجاد يك دنياي بهتر و انساني يعني دنياي كاگري و سوسياليستي كه اهداف ميليونها كارگر شريف و زحمتكش است بايد در روز اول ماه مه به گستردگي تمامي دنيا بنمايش درآيد.

طبقه كارگر ايران زير چنگال يكي از سياهترين، منفورترين و بيشرم ترين حكومتهاي سرمايه داري معاصر در يك جدال بين مرگ و زندگي مورد تبعيض، بي حقوقي و استثمار شديد قرار گرفته است. جمهوري اسلامي در روز روشن مقابل چشمان مردمان تمامي دنيا ابتدائي ترين حقوق انساني كارگران يعني پرداخت دستمزد، حق تشكل، حق اعتصاب را پايمال ميكند. اين حکومت، كارگران مجتمع معادن مس خاتون آباد را فقط به جرم اعتراض به فقر و بيکاري و درخواست شغل به گلوله مي بندد و خانواده هايشان را به نابودي ميكشاند. كارگران سقز را به جرم برگزاري مراسم اول ماه مه به زندان ميبرد و وقيحانه به محاكمه ناعادلانه فراميخواند. اين جانوران وحشي اسلامي به اعتراضات كارگر فومنات شمال ايران به جرم درخواست دستمزدهاي معوقه حمله ميبرند. اكنون بيش از ٦٠% كارگران ايران بدون داشتن هيچگونه بيمه اجتماعي و مزايا به شكل كارقراردادي بردگي شديدا استثمار ميشوند و ٢٦ سال است كه اين حكومت سرمايه زندگي كارگران، پرستاران، معلمان، كارمندان و جوانان بيكار را هر روز سياهتر، نكبت بارتر و غيرقابل تحملتر كرده است. در اين شرايط حساس كنوني مهمترين مسائل و مشكلات و مطالبات كارگران و مردم زحمتكش ايران كدامها هستند؟ نداشتن تشكل واقعي كارگري، عدم پرداخت دستمزدهاي معوقه، بيكارسازيهاي دستجمعي، گراني سرسام آور مايحتاج زندگي، عدم افزايش دستمزدها مطابق با تورم وحشتناك و افزايش قيتمها، اضافه كاريهاي اجباري، عدم رسيدگي به وضعيت بازنشستگان و عدم شركت نمايندگان واقعي براي انعقاد كار دستجعمي از اساسي ترين مسائل طبقه كارگر ايران است. اين كلام گرانبهاي كارل ماركس كه "طبقه كارگر به نيروي خويش آزاد ميشود" اكنون بايد سرلوحه كار و فعاليت عظيم رهبران عملي و كارگران راديكال سوسياليست جنبش كارگري قرار گيرد. بايد ٣ گام اساسي براي جوابگويي به مسائل متنوع كارگران همراه با معلمان و پرستاران زحمتكش برداشته شود و كارگان سوسياليست و شورائي بايد از هم اكنون قطعنامه هايشان را آماده كنند. ايجاد تشكل واقعي كارگري از بالا و بدون داشتن پايگاه وسيع در ميان توده هاي كارگر صنايع كليدي به سختي امكانپذير ميشود. پس اكنون بايد چكار كرد؟

گام اول؛ در صنايع كليدي اقتصاد ايران مانند صنايع نفت، گاز و پتروشيمي، پالايشگاههاي آبادان، تهران، اصفهان، شيراز، تبريز، اراك، كرمانشاه و بندرعباس، صنايع ذوب آهن و فولاد اصفهان، مايشن سازيها و تراكتورسازيهاي تبريز و اراك، ايران خودرو تهران و شركتهاي اتوبوسراني واحد شهرهاي بزرگ ايران در قسمتهاي مختلف هر واحد اقتصادي، كميته كارخانه را متشكل از رهبران عملي چپ، راديكال و كمونيست را بايد تشكيل داد.

گام دوم؛ فراخوان مجمع عمومي به منظور برقراري جشن اول ماه مه و اعلام قطعنامه هاي كارگران در اين روز. مطالبات صنفي، رفاهي و سياسي كارگران بايد با صداي بلند خوانده شوند.

گام سوم؛ منظم كردن برپائي مجمع عمومي كارخانه حداقل يكبار در هفته و ايجاد كميته هاي مشترك واحدهاي اقتصادي در سطح منطقه اي، شهري و استاني. مؤثرترين، مهمترين و مفيدترين تشكل واقعي كارگري در شرايط امروز ايران ايجاد سازمان سراسري شوراهاي كارگري مبتني بر شوراهاي منطقه اي ميباشد. بعنوان مثال كارگران و كارمندان پالايشگاه نفت آبادان و پتروشيمي و اداره آموزش و پرورش و پرستاران بيمارستانها ميتوانند بصورت يك شوراي كل در سطح شهر آبادان تشكيل گردد. بعلاوه شوراي محلات مسكوني مردم هم ميتواند به سازمان شورائي كارگران نفت متصل شوند. تشكل واقعي كارگري نه از طريق فقط جمع آوري چندين هزار امضاء بلکه از طريق ايجاد مجامع عمومي در روي زمين كارخانه ها و واحدهاي اقتصادي و در ارتباط افقي با هم امكانپذير است. جمهوري اسلامي هرگز با ايجاد تشكل واقعي كارگري موافقت نخواهد كرد، لذا امر ايجاد تشكل واقعي كارگري كه منتخب مستقيم مجامع عمومي كارگري بوده به خود كارگران مربوط است و در گرو نقش كليدي رهبران عملي جنبش كارگري يعني كارگران چپ، راديكال و كمونيست است.

محتوا و مضمون مطالبات و خواستهاي كارگران در اول ماه مه ميتواند چنين باشند:

ا) ايجاد تشكل واقعي كارگري، مجامع عمومي و تشكيل سازمان سراسري شوراهاي كارگري. ٢) الغاي كار قراردادي بردگي. ٣) افزايش دستمزدها به حداقل ٤٥ هزار تومان در گام اول. ٤) بيمه بيكاري بر مبناي ٤٥٠ هزار تومان براي ١٠ ميليون بيكار. ۵) افزايش حقوق بازنشستگان بر مبناي حداقل ٤٥٠ هزار تومان. ۶) ممنوع بودن اخراج كارگران. ۷) پرداخت فوري و کامل دستمزدهاي معوقه.

زنده باد اتحاد و همبستگي طبقاتي كارگران. زنده باد دستمزد حداقل ٤٥٠ هزار تومان، پيش بسوي تشكيل كميته هاي كارخانه، مجمع عمومي و شوراي سراسري. زنده باد اول ماه مه روز جشن كارگران در جهان.

محمد مزرعه كار، نفتگر سابق پالايشگاه نفت آبادان و مشاور كميته مركزي حزب كمونيست كارگري ايران

١٠ آوريل ٢٠٠٥