کارگر کمونيست

 شماره ۶ و ۷ -  دى ۱۳۸۳،  ژانويه ۲۰۰۵
Email:  kargar_komonist@yahoo.com
Fax:  001 309 404 1794
 

کارگران اورآل

 

امضاء محفوظ، اصفهان

هر ساله پالايشگاه اصفهان براى تعميرات کلى و بازسازى خط توليد و تعويض قطعات فرسوده علاوه بر کارگران و کارکنان رسمى عده اى کارگران پيمانى استخدام مى کند. اينها را کارگران اورآل مى نامند. بنا بر وسعت کار خود شرکت نفت يا شرکت هاى پيمانى اين قراردادها را به عهده مى گيرند.

کارگران اورآل که براى يک ماه يا حداکثر ٤٥ روز قرارداد مى بندند به چهار دسته تقسيم مى شوند، که بر حسب اين تقسيمات حقوق هاى مختلفى مى گيرند، اين کارگران به ١- استاد ٢- مکانيک يک ٣- مکانيک دو ٤- کارگر ساده بخش مى شوند که به ترتيب از بالا به پايين در سلسه مراتب حقوقى قرار مى گيرند.

نکته قابل توجه که بايد روى آن دست گذاشت اين است که حقوق دريافتى کارگران روز مزد است. و نسبت به کار سختى که مى کنند بسيار پايين است. هيچ نوع بيمه درمانى يا بيکارى يا بيمه حوادث به اين کارگران تعلق نمى گيرد. شايان ذکراست که اين کارگران پيمانى يک وعده غذا با کيفيت پايين و يک عصرانه که شامل يک سانديس و کيک است تعلق مى گيرد.

پالايشگاه اصفهان نه تنها براى اورآل خودش بلکه براى ثبت نام براى ديگر پالايشگاه ها هم اقدام مى کند، که پالايشگاه اراک و بندر عباس از اين زمره محسوب مى شوند.

سال ١٣٧٥ دو کارگر که در يکى از برج هاى پالايشگاه مشغول تنظيف بودند، دچار خفگى شدند. علت خفگى اين بود که شرکت نفت به آنها گاز ماسک نداده بود. محيط آلوده پالايشگاه انواع بيمارى هاى پوستى و ريوى را براى اين کارگران به همراه دارد.

اين کارگران با وجود اين شرايط سخت باز هم به سراغ اين کار مى آيند. خيل عظيمى از آنها در طى سال کارى جز دوره هاى ٤٥ روزه در پالايشگاه که شايد دو يا سه بار در سال باشد، ندارند. تازه براى گرفتن همين کار سخت و کثيف غوغايى برپاست. آشنا بازى، پارتى بازى، رشوه، دعوا و يک سوراخ تنگ براى گذر از فيلتر ثبت نام پالايشگاه، تازه اگر به بهانه هاى مختلف رد نشوى.

از شرايط ايمنى خبرى نيست. کثيف ترين قسمت بخش، شستشوى قطعات است که به دليل نبود دستکش و ماسک با کيفيت بالا بسيارى را در مرز خطر قرار مى دهد. يک مثال ديگر از خطرات اين کار بيان کنم، کارگرى که مشغول پتک زدن بود، به دليل محکم نبودن دسته پتک کارگر دست خود را مورد اصابت قرار داد، که پتک به سر او برخورد کرد، حدود ده دقيقه اين کارگر بر روى زمين افتاده بود و مى لرزيد. اشک از گونه همه جارى شده بود. خوشبختانه بعد از ده روز کارگر بهبودى پيدا کرد. اما هر دو کارگر اخراج شدند آنهم بى هيچ حق و حقوقى.

کمترين صحبتى راجع به حقوق کار باعث مى شود که شما را سريعا اخراج کنند و ارتش ذخيره بزرگى هم براى جايگزينى دارند. اما با وجود اين در دوره قبلى که در تابستان بود و شامل سه مرحله مى شد، در مرحله دوم مرداد ماه عده زيادى از کارگران تجمع کردند و براى اضافه حقوق تهديد به اعتصاب کردند. ده درصد به مطالباتشان رسيدند و بقيه فى الفور اخراج شدند. حتى خط قرمزى بر دور اينها کشيده مى شود که دوره هاى بعدى به کار گرفته نشوند.

شرکت ايرانى کارت که يکى از کثيف ترين شرکتهاى پيمانى پالايشگاه است و رئيس آن يک خانم است استثمار بى حد و حصرى از کارگران مى کند؛ و با اين شرايط بدبختى و با فقر کارگران مجبور به تمکين هستند. شرکت ديگر به نام تصفيه گران است که در ازاى کار زياد حقوق نسبتا پايينى مى دهد؛ که سران مفت خور پالايشگاه به صورت خصوصى مسئول اين شرکت هستند.

اما امسال در ماه آذر اورالى در پالايشگاه بندرعباس در پيش است که مسئوليت آنرا يک شرکت شيرازى به عهده گرفته است و عملا دستمزدهاى پارسال را نصف کرده است. استادکارى که روزى چهل هزار تومان مى گرفت امسال به پانزده هزار تا بيست هزار تومان تقليل داده شده است. تکليف کارگران ساده ديگر مشخص است!

ديروز (دو هفته پيش) حول اين موضوع جلسه اى در پالايشگاه اصفهان تشکيل شد و کارگران اورآل اعتراض خود را اعلام داشتند. اما پاسخى گرفته نشد و اين هم دليل اش حجم بالاى متقاضى کار است که شديدا به اين کار احتياج دارند. حتى حاضر نشدند ساعت بالاى کار را کمتر کنند. ١٢ ساعت کار از ٦ صبح تا ٦ بعد از ظهر، تازه اگر به اصطلاح خودشان اورآلى در کار باشد که کار تا ٨ شب طول مى کشد. چون دستمزد روزانه است و پيمانکار سعى مى کند که روزهاى اين کار کمتر شود تا سود بيشتر ببرد.

به نقل از نشريه "جوانان کمونيست" ١٧٢