کارگر کمونيست

 شماره ۶ و ۷ -  دى ۱۳۸۳،  ژانويه ۲۰۰۵
Email:  kargar_komonist@yahoo.com
Fax:  001 309 404 1794
 
به شرايط ناامن محيطهاى کارگرى اعتراض کنيم
آرش سميعى، تهران
  عمر ننگين جمهورى اسلامى مملو از جنايت و کشتار است. ما هيچ شکى نداريم براى خلاصى از شرايط دهشتبار سرمايه دارى در ايران راهى جز سرنگون کردن نظام جمهورى اسلامى و دولت سرمايه داران، بدست مردم ، کارگران، جوانان و زنان جان بر لب رسيده و برقرارى سوسياليسم نيست. يکى از جنايت هاى آشکار رژيم و سرمايه داران در ايران تبديل شدن محيط هاى کار به قتلگاه کارگران است، تحميل شرايط برده وار کار به کارگران است. آمار کشته ها و زخمى ها و مصدومين ناشى از سوانح محيط هاى کار که هر روزه شاهد آن هستيم، نشان دهنده ابعاد دهشتناک اين جنايت است و بر لزوم تغيير اساسى شرايط زندگى کارگران و مردم تاکيد ميگذارد.

تنها به آمار مربوط به کارگاههاى ساختمانى شاغل در منطقه ويژه اقتصادى پتروشيمى در ماهشهر که در پايين تر آورده ام نگاه کنيد، ارقام آنچنان تکان دهنده است که کارى فورى را در دستور همه ما ميگذارد. اين آمار تلفات بلاياى طبيعى در يک منطقه نيست، بلکه مربوط به تلفات حين انجام کار در محيط هاى کارگرى است. اين کارگران براى گذران زندگى از اقصاء نقاط ايران به منطقه آمده بودند، که دچار حادثه شدند. سرمايه و سرمايه دار براى افزايش ارزش اضافى توجهى به جان کارگر ندارد. از نظر او فقط هدف بهره کشى است و بس. او فقط سود را مى شناسد. توجهى به ايمنى محيط کار و ارزش دهى به وجود کارگر ندارد. تامين شرايط ايمنى محيط کار کارگر هزينه دارد. اين هزينه هر چه کمتر صرف شود به همان نسبت به ارزش افزوده اضافه ميشود. لذا: "زنده باد سود، زنده باد سرمايه."

اين شعار هميشگى سرمايه داران است. اين فلسفه نظام سرمايه دارى است. هر چند در اين رابطه قوانينى تدوين و بخشنامه شده باشد، مهم نيست. به نوعى ميتوان سر همه را شيره ماليد و از زيرش در رفت. اصلا بخش ايمنى درست ميکنيم و به ظاهر به همه نشان ميدهيم که ما اصول را رعايت ميکنيم. کلاس هاى آموزشى در مورد ايمنى کار برگزار ميکنيم و ظاهرا بدون حضور در کلاس ايمنى به احدى اجازه کار نميدهيم. همه جا را پر از شعار و اعلان ميکنيم که بايد اصول ايمنى را رعايت کرد. با رشوه به مامور اداره کار و سازمان تامين اجتماعى کارگر سانحه ديده را مقصر قلمداد ميکنيم. در گزارش پزشکى تا اگر به آنجا ختم شود، دست ميبريم. و علت مرگ را به سود خود تغيير ميدهيم. اصلا کاگر هميشه مقصر است. اوست که اصول ايمنى را رعايت نميکند. او هم از خودمان است. اصلا ما هميشه قوانين بين الملل کار را رعايت کرده ايم. ما طرفدار کارگريم. خدا و پيغمبرمان هم کارگر بود و رهبر فقيدمان نيز بوسه بر دستان پينه بسته کارگر ميزد.

اين ماهيت سرمايه دارى و حکومت قرون وسطى آن، جمهورى اسلامى است.

آمار کشته ها و زخمى هاى ناشى از ناامنى محيط هاى کار در کارگاههاى ساختمانى در منطقه ويژه اقتصادى پتروشيمى در ماهشهر به قرار زير است:

پتروشيمى مارون: از سال ١٣٨٠ الى ١٣٨٣ تعداد ٢٢ نفر کشته و بيش از ١٥٠ نفر زخمى

پتروشيمى تندگويان: ٦ نفر کشته و بيش از ٣٥ نفر زخمى

پتروشيمى امير کبير: ٤ نفر کشته و ٤٠ نفر زخمى

پتروشيمى بوعلى: سه نفر کشته و بيش از ٢٥ نفر زخمى

پتروشيمى فن آوران: ١ کشته و ١٥ زخمى

اين جنايات در شرايطى اتفاق مى افتد که جمهورى اسلامى سرمايه داران در حال احتضار است. اين آمار بار ديگر به کارگران، به فعالين و رهبران عملى کارگرى هشدار ميدهد که در دفاع از حقوق خودمان، حقوق کارگران و از اين زاويه از شرايط ايمن محيط هاى کار دست بکار شويم. نبايد دست روى دست گذاشت. به اين جنايات بايد اعتراض کرد. در مقابل چنين اتفاقاتى نبايد ساکت ماند. هر سانحه اى بايد بلافاصله عکس العمل کارگران را در محيط هاى کارگرى باعث گردد و صحنه اعتراض کارگرى شود. بعد از هر حادثه کارگران ميتوانند با تجمع در محل و تشکيل مجمع عمومى به شرايط ناامن محيط کار اعتراض کنند. به صاحبان شرکتها و کارفرمايان اعتراض نمايند و بگويند که محيط کارشان امن نيست. کارگر انسان است و نبايد جانش بخاطر سود سرمايه در خطر نابودى قرار گيرد. نمايندگان منتخب اين مجامع عمومى ميتوانند موضوع حادثه را پيگيرى و خانواده کارگر سانحه ديده را حمايت کنند. حقوق کارگر و خانواده کارگرى که در محيط کار آسيب ديده است، بدون مبارزه و پشتيبانى کارگران و پيگيرى آن از طريق نمايندگانشان بسادگى از طرف سرمايه دار پرداخت نميشود. در صورت فوت کارگر در اثر حادثه بايد خواست محاکمه مسببين قتل او که همان صاحبان هستند شد. بايد خواهان تامين زندگى خانواده او و وابستگانش شد و آنرا به کرسى نشاند. بايد ياد اين کارگران را گراميداشت و گراميداشت آنها به عرصه اعتراض عليه صاحبان سرمايه و جمهورى اسلامى تبديل شود. بايد هر سال ياد اين کارگران را گراميداشت و تجديد عهد کرد و در مجمع عمومى کارگران اعلام کرد که ما نميگذاريم محيط کار کارگر ناامن باشد و کارگر جانش را در محيط کار از دست بدهد و آسيب ببيند. با چنين مبارزاتى است که ميتوان محيط کار را امن کرد. ميتوان سرمايه داران را به تامين شرايط امن کار براى کارگر وادار کرد. سرمايه داران و دولتشان هميشه در مقابل اعمال فشار از پايين کارگران به هراس افتاده و ناگزيرند عقب بنشينند و گامهايى در اين رابطه بردارند. ماحصل چنين تحرکاتى، اتحاد و همبستگى کارگران است و کارگران را به نيروى خود واقف نموده و خود باورى را در آنان تقويت ميکند. نقش فعالين و رهبران کارگرى در هدايت چنين تحرکاتى خيلى مهم است. نبايد بگذاريم محيط هاى کار قتلگاه کارگران باشد. مجامع عمومى را به ظرف اعتراض عليه شرايط برده وار کار در کارخانجات تبديل کنيد. باور ما به قدرت مجامع عمومى و نمايندگان برخاسته از اين مجامع است. در مجامع عمومى کارگران اعلام کنيم که بايد بهترين استانداردهاى کارى که درخور بشريت متمدن امروز است و شرايط ايجاد آنرا تکنولوژى امروز بشرى مهيا کرده است در تمامى محيط هاى کار فراهم گردد و اين را به خواست و پرچم مبارزه کارگران تبديل کنيم.

حزب کمونيست کارگرى رئوس مطالباتى را که بايد کارگران در مقابل خود قرار دهند را روشن کرده است. حزب کمونيست کارگرى ايران ظرف تشکل رهبران و فعالين است. به اين حزب بپيونديد.

مرگ بر جمهورى اسلامى

زنده باد قدرت کارگران

زنده باد سوسياليسم

زنده باد حزب کمونيست کارگرى ايران

آرش سميعى از تهران